Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om daardoor aan te toonen, dat er maatschappelijke deugden zijn, onmisbaar voor de instandhouding der maatschappij, die door 't Christendom niet gepredikt worden.

Gaan wij thans over tot het Socialisme en Communisme.

Jezus leefde met zijne discipelen van eene gemeenschappelijke beurs, iets dat ons herhaalde malen wordt medegedeeld. Voorts weten wij, hoe hij de volmaaktheid zocht in het weldoen dér armen. Zijne leer kenmerkt ■zich dan ook door de reinste menechenliefde.

Onder de apostelen heerschte het denkbeeld, dat Chhistds weldra op de wolken zou verschijnen en allen om zich verzamelen. Zij waren dan ook te Jeruzalem bijeen, (Handel. II : 44) en hadden alle dingen gemeen, en zij verkochten hunne goederen en have en verdeelden ze aan allen, naardat elk van noode had.

En toen Ananias en Saphira (Handel. V) hunne have verkochten en slechts een deel daarvan aan de apostelen brachten, liet Petbus hen beiden dood vallen.

Wat leeren die voorbeelden anders, dan dat de eerste Christenen Communisten waren P

Indien de bijbel nu Gods Woord is, dan is het onze plicht ook Communist te worden, want daarbij lezen wij nog: (Handel, II : 47): Zij prezen God, en hadden genade bij 't gansche volk, en de Heer deed dagelijks toe tot de gemeente, die zalig werden.

Het Christendom predikt op verscheidene plaatsen volkomen gelijkheid. Als Jacobüs en Joiiannes om een plaatsje vraagden aan 's Heeren réchter en linkerzijde, (Markus X : 85) eindigde de twist en de ontevredenheid der apostelen met de woorden van Jezus : Gij weet dat degenen, die geacht worden oversten te zijn der volken, heerschappij

Sluiten