Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deputaten.

Nu, 't bezwaar bestaat niet meer; want — ziet, de Deputaten

schreven,

Dat wij geen genootschap zijn, maar dat wjj immer zijn gebleven :

Bond van Gereformeerde kerken met haar eenheid en verband, Zóó kent ons ook de Regeering, ziet, dat zijn wij in het land. Daarom dachten wij dan ook: er zou toch stellig bij uw kerken Geen bedenking kunnen zijn, om met de onzen saam te werken; Zoo zij maar niet anders waren dan van haar gevorderd wordt, Naar de eischen der Beljjdnis en de Ordening van Dordt. ! Zoo geen reglement bestaat, 't zij naast of boven Kerkenorde, En het uitgangspunt maar weer de plaatselijke kerken worden, Hoopten wij dat ook uw kerken, neemt de Staat den voorslag aan, Geen bezwaren zouden koestren om alzoo bekend te staan.

Commissie.

't Antwoord der Commissie toen moest wel stof tot hope geven, Want zij schreef, dat metterdaad 't grootst bezwaar was opgeheven; Daar zjj toch met vreugd ontwaarde, dat wij willen zjjn in 't land : Bond van Gereformeerde kerken, levend in één kerkverband. Zou, zoo luidt thans hare vraag, een bericht door uwe keiken Ingediend aan de Overheid 't gunstig resultaat bewerken, Dat haar vroegere verklaring thans teruggenomen wordt, Om te leven, nominatim, onder de vigeur van Dordt, Met de kerken onzerzijds ook zoo bij haar aan te geven? O voorzeker, ons bezwaar zou geheel zijn opgeheven, En er vangt vereenigd leven van de beide kerken aan, En er kan dan samensmelting met uw kerkengroep bestaan.

Sluiten