Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

^breekbaar grondbeginsel, het voorbeeld onzes Makers. Wij hooren nog, om dezelfde redenen, naar het bevel-woord -onzes Wetgevers. Maar in dat alles moeten wij tred houden met den ontwikkelings-gang der reddings-geschiedenis. En dus hebben wij met den Sabbat den Heer des Sabbats töt in de nieuwe levens-sfeer te volgen.

Achterblijven mogen we nu niet. Nadat de dageraad is aangebroken, en de hemel der (txods-bedeeling zoo helder -schijnt, mogen we niet langer.in de schaduwen wandelen.. Wij mogen met den Sabbat niet langer vtoeven onder de -schaduwen der oude bedeeling. En daarom vieren wij den •oersten dag der week als den eenig waren christelijken Sabbat—als den Dag des Heeren, maar bepaald als Sabbat-dag des Heeren!

Mocht ons betoog wat omslachtig geacht worden, de belangrijkheid der bereikte resultaten strekke ter verschooning

3. Maar nu rest ons nog om een vlttchtigen blik op de aanwijzingen van den besprokenen overgang te werpen, rzopals die in het N. T. voorkomen.

Dat onze Heer op den dag zijner opstanding des avonds 'bij de vergaderde discipelen inkwam, noemen we hier maar alleen, om van meet af te beginnen. Die dag wordt ons -diensvolgens een rijds-grens, vanwaar we voorts dagen en tijden moeten rekenen. Als rechtstreeks bewijs voor het -onderhavige punt is daarom de volgende verschijning des Heeren van niet weinig gewicht. Toevallig mag het niet beschouwd worden, dat die juist op den tweeden eersten dag -der week van nieuw-testamentischen tijd plaats vond. Indien de Heiland daarmede zijn heiligend zegel niet op den besproken overgang—m. a. w. op den eersten dag der week als nieuw-testamentischen Sabbat—wilde drukken, waarom vergaderde Hij dan juist op dien dag met de discipelen? Waarom niet op den vorigen dag? Of zouden de discipelen toen dan niet bijeen geweest zijn? Zoo niet, waarom

Sluiten