Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n.

Wij hebben de nadeelige gevolgen aanschouwd van het op een verkeerde wijze tenuitvoerbrengen van een goede zaak. Het was voorzeker een goede zaak om de Ark Gods aan de plaats, die haar toekwam, te brengen; doch het was van David en Israël ten eenenmale verkeerd om de heidenen na te volgen, vooral omdat de Heer in zijn Woord de wijze van het vervoer van Zijne Ark zeer nauwkeurig en uitdrukkelijk aangegeven had. Doch gelijk in onze dagen, zoo werd ook toen het Woord Gods veronachtzaamd, terwijl de plannen en uitvindingen der menschen daarvoor in de plaats gesteld werden.

Er bestaat bij vele Christenen, ten opzichte van wat men oprechtheid noemt, een vreemde voorstelling. Herhaaldelijk hoort men zeggen: „als gij slechts oprecht zijt, dan heeft het weinig te beduiden, in welken vorm gij uwe godsdienst inkleedt. Het hangt alles slechts af van de beweegreden en het doel." Er is echter nauwelijks grooter dwaling te bedenken. Zijn dan de Hindoes, de Mohamedanen en de Chinezen onoprecht? Zijn de Joden en de Roomschen onoprecht? Doch hoe hoog de oprechtheid en de zuivere bedoelingen op zichzelf te waardeeren zijn, wat zullen zij ooit baten, indien wij, in plaats van des Heeren Woord te gelooven en op te volgen, slechts gelooven aan een mythe en onze bedriegehjke verbeelding volgen? De oprechtheid van Paulus was zóó wezenlijk, en zijne beweegredenen waren zóó zuiver, dat hij meende Gode een dienst te doen met de volgelingen van Christus te dooden. Neen, mijn lezer! niet de mate van oprechtheid, ijver of goede bedoeling is in staat een slechte, tegenschriftuurlijke handeling goed te maken. Let op David en Israël, op hun oprechtheid, ijver en goede bedoeling. Was hunne handeling, hoezeer zij ook daarmede Gods eer bedoelden, niet ten eenenmale verwerpelijk voor God? Het werk Gods moet op goddelijke wijze, dus naar Zijn eigen heilig Woord, verricht

Sluiten