Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EENZAAMHEID, DEN EVANGELIEDIENAAR AANBEVOLEN.

Maar hij vertrok in de woestijn en en bad aldaar. Luk. V : 16.

In de geschiedenis van den Zoon des menschen is niet één trek zonder beteekenis; al zijne daden hebben evenals al zijne woorden een onderwijzend karakter, dikwijls ontstaat er uit eene bijzonderheid, die alleen bestemd scheen om de verschil* lende feiten, waaruit het verhaal samengesteld is , met elkaar te verbinden, een onderwijs van hooge belangrijkheid. Het is niet zonder bedoeling dat de Geest van God, die de pen der Evangelisten geleid heeft, de verschillende afzonderingen van onzen Heer op den berg en in de woestijn heeft doen op teekenen. Als wij zien, dat hij, wiens heilige ziel eene wezenlijke en onafgebrokene gemeenschap met den God van alle heiligheid oefende, zich van de schare afzonderde om met zijn Vader te spreken; als wij zien dat hij, die de waarheid zelve was, zich uit het gewoel der wereld verwijderde om meer van nabij de stem des Geestes te hooren, dan kan men niet twijfelen, of de christen de eenzaamheid en de rust noodig heeft, waaraan de Meester zelf behoefte gevoelde. Wij

Sluiten