Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AANTEEKENING OP BLADZ. 21.

Wij hebben in eene vergadering als deze niet te getuigen tegen de illusies van de valsche vroomheid, die zoo dikwijl» gediend heeft tot een wapen, tegen de gebedsafzondering en zelfstandig, optreden. Anders zouden wij u herinneren dat dit niet alleen eene veroordeeling is van het phariseïsme, maar ook een stellig voorschrift van christelijke bedachtzaamheid, dat gij in de woorden van onzen Meester moet zoeken: „Maar gij, wanneer gij bidt, gaat in uwe binnenkamer" (Matth. VI: 6). Die vermaning, wier gewicht door het voorbeeld van de heilige apostelen en van Jezus Christus zelf nog verhoogd wordt, is door eene zeer juiste kennis van onze natuur en van onze behoeften voorgeschreven. Tevergeefs zal men zeggen dat men moet bidden zonder ophouden, dat het gebed minder eene handeling dan wel eene altijd bestaande gemoedsstemming, een aspiratie der ziel naar de aanbiddelijke Bron van haar zijn en van al hare goederen is; dat zij zich met al de momenten van ons bestaan vereenigd, als de ademhaling met al de bewegingen van ons lichaam, dat het leven des christens een gebed is. Wij denken er niet aan om dit te ontkennen; maar is het niet evenzeer waar dat al de dagen des christens zondagen zijn? En nochtans hebben wij een bijzonderen zondag; is het niet waar dat alle christenen dienaars

Sluiten