Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ticisme stort zijn vergif in de levensaderen uit, het voedt een innerlijke onrust en tweespalt, welke diep ellendig moet maken, zoolang althans de godsdienstige waarheid ons nog een gewigtige levensvraag blijft. En kan men, bij die innerlijke tweespalt en verdeeldheid der ziel, onmogelijk langer blijven berusten, dan blijft er geen andere weg geopend dan óf tot een onbestemd My s ti ci sme de toevlugt te nemen, óf tot een troosteloos Materialisme. Zoo zien wij ook in onze dagen niet weinigen, die, begonnen zijnde het Schriftgezag te verwerpen, in hun twijfel steeds verder en verder werden voortgedrongen, Zoo dat zelfs, het geen zij eerst nog krachtig hadden verdedigd, welhaast zich voor hen in ijdele klanken en woorden opgelost had. Geen wonder, daar door het toedoen van het Scepticisme, de zenuwen van het innerlijk zieleleven in 't eind moeten worden verstompt. Het zal zijn aanhangers slechts zóó lang vergund zijn godsdienstig te blijven, als zij vergeten kunnen, wat zij omtrent de volstrekte ongerijmdheid van de Openbaring, van de wonderen en van al wat bovennatuurlijk is, hebben beleden. Waarlijk, wij zouden geheel buiten zinnen moeten zijn om het niet in te zien, hoe op die wijze de naam der ware godsdienst nog kan bewaard blijven, maar de godsdienst zelve metterdaad opgeheven, althans gedurig meer ondermijnd worden moet. Het spreekt van zelf, dat dit met het oog op de leer en de beginselen van het Scepticisme, niet met betrekking op de personen zijner voorstanders is gezegd. Het zou de uiterste verwatenheid wezen menschen te rigten, wier harten wij niet kunnen doorgronden, al veroordeelen wij hunne gevoelens; ik behoef er zelfs niet bij te voegen, dat de slechtste theorie eenigermate kan geneutraliseerd worden door de betere natuur harer voorstanders even als van den anderen kant de meest uitnemende theorie

Sluiten