is toegevoegd aan je favorieten.

De leervrijheid in de kerk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Middelaar is — ook goed. Wil hij Jezus in den geest van het vierde Evangelie prediken als Gods eengeboren Zoon — goed. Wil hij Hem niet anders voorstellen dan als een mensch, buitengewoon ja, om zijne buitengewone gaven in het godsdienstige, maar gewoon, in dezen zin, dat geen wonderen met hem plaats gehad hebben — ook goed. Wil hij — maar wij behoeven niet verder te gaan. De Predikant moet mogen leeren wat hij wil — en dat in de Kerk, die hare bijzondere plegtigheden en hare bijzondere feesten heeft! Ik zal mij bepalen bij de Hervormde Kerk. Leervrijheid — en Doop en Avondmaal. Mag hij dan van den Doop en het Avondmaal maken wat hij wil ? Leervrijheid — en de feestdagen: Kerstmis — Goede Vrijdag — Paschen — Hemelvaartsdag — Pinksteren. Doet het dan niets ter zaak, dat de Kerk door die plegtigheden en die feesten toch iets zeer bepaalds belijdt? 't Is Kerstmis — en de Predikant zal mogen verkondigen, dat Jezus uit Jozef en Maria is geboren, 't Is Paschen — maar de Predikant zal mogen ontkennen, dat Jezus op den derden dag na zijnen dood opgestaan is uit zijn graf. 't Is Hemelvaartsfeest.. . Altijd leervrijheid. De Doop moet bediend worden — ik zou zeggen naar de bedoeling van Jezus — en het Avondmaal evenzoo. Maar welke Doopformule is dragelijk, is niet onuitstaanbaar, als zij niet is óf het eenvoudige „in den naam van Jezus," zoo als misschien de oude Christenen eerst doopten, of het meer uitgebreide „in (tot) den naam des Vaders, des Zoons, en des Heiligen Gees-