Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onveranderlijke eischen zou doen. Het is eene vrije schepping des menschelijken geestes. De litteratuur is, volgens onze in den aanvang gegevene beschrijving, de uitdrukking van den Mensch zeiven in zijn streven naar volkomenheid, naar de zuiverste waarheid van zijn wezen. Terwijl de wetenschap de werkelijkheid streeft te kennen, en de kunst uit de bestaande werkelijkheid eene hoogere, harmonische zoekt te vormen, kiest zich de litteratuur uit de gansche werkelijkheid bepaaldelijk de Menschenwereld tot voorwerp. Gelijk nu het ideaal der kunst in het algemeen de veredelde, van al het onharmonische gezuiverde werkelijkheid is, zoo is het ideaal van de litteratuur in het bij.zonder de veredelde, van al het onharmonische gezuiverde menschel ij kheid. Het genre zal dus dan eerst volkomen zijn, wanneer het eene zuivere en harmonische uitdrukking van het menschelijk wezen is. Wat nu de Mensch zelf in de volle reine ontwikkeling van zijn aanleg en wezen is, dat is te aanschouwen in de historische werkelijkheid van chbistus persoon en van alles wat, onder zijne goedkeuring,'naar de door hem gelegde grondslagen, dus onder gestadig toetsen aan de werkelijkheid, uit dit beginsel afgeleid wordt. Zoo is dan de Christen, als hij een litterarisch voortbrengsel naar zijne aesthetische waarde wil schatten, gedrongen het aan de eischen van het genre te toetsen; het opsporen van deze eischen brengt hem tot den menschelijken geest in zijne historische ontwikkeling, en de menschelijke geest tot zijne volledigste en reinste openbaring, tot chbistus terug (16).

Wat aangaat het tweede gedeelte van gbbvinus zoo, even genoemde uitspraak, de voorspelling dat de eind-

Sluiten