is toegevoegd aan je favorieten.

De kracht der waarheid tot overwinning, ook op kerkerechtelijk gebied, of twee wegen, één doel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid van Ernst en Vrede (waarvan ik slechts een paar jaren lid was) en van andere pogingen niet aan het overwicht van het ethische beginsel was te wijten, maar integendeel daaraan, dat vele andere bestanddeelen de werking van dat beginsel belemmerden. Dit aan te wijzen, behoort echter niet tot mijn doel. Ik keer tot U terug. Dat ik ook van U veel geleerd heb, erken ik met warme dankbaarheid, en ook dit mijn geschrift geeft er blijk van. Groot acht ik mijn voorrecht van, te midden van zoo veel liefelijks als mij in den omgang met andere hooggeschatte vrienden te beurt valt, in onze schoone stad ook Uwe vriendschap en omgang te mogen genieten. Gelijk de volgroeide korenair zich onder den last harer vruchten naar de lagerstaande plantingen, ach ook naar de aarde overbuigt — de hand der hoogste Liefde houde nog lang: in gunst de sikkel terug, al verkwikt ook het vooruitzicht der inzameling !

Ik eindig mijn geschrift. Eén doel, twee wegen, zeide ik in andwoord op een vertoog, waarvan de inhoud mij, naar den wensch mijns harten, veroorloofde de éénheid van doel voorop te stellen en eerst na het leggen van dien grondslag, verder te spreken van het verschil ónzer wegen. Thans was ik tegen den wensch mijns harten gedwongen, de tweeheid onzer wegen voorop te stellen en helaas! uitvoerig den mijnen tegenover den Uwen te verdedigen.

„Ik vrees (zegt gij) dat Uw weg ons van het regte spoor afleidt." Wij weten dat gij dit alleen in kerkrechtelijken zin bedoelt, en dat gij het geloof des harten hier buiten stelt. Wat dan dezen weg betreft,