is toegevoegd aan je favorieten.

Theologie des kruises

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En dat is zijn verzoening met die dwaasheid, dat hij in eenheid des geloofs en der liefde met den Gekruiste medelijdt en dan ook met den Verheerlijkte wordt verheerlijkt. In zijn geloof en zijn üefde ontvangt hij deel aan diens leven, aan diens Geest. Want de Gekruiste is geen levende onder de levenden meer, maar een door lijden Verheerlijkte. Hij is geworden wat hij was, als Kyrios, nl. Pneuma, Geest: geen begrip, maar een „reale", een Geest-wezen, dat onder menschen heeft vertoefd en nu is weergekeerd tot zijn oorsprong, na zijn zegenend werk voor de wereld te hebben volbracht. Wie zich tot hem bekeert ontvangt daardoor deel aan zijn wezen, aan het Pneuma, wordt een lid van het geestelijk lichaam, waarvan hij het hoofd is. Wie hem toebehoort gaat met hem in den dood, en legt den ouden Adam af, om met hem op te staan tot een nieuw, geestelijk levén. 't Is de mystieke gemeenschap met den levenden Heer; wat Paulus noemt: het zijn in Christus. En in die mystieke gemeenschap met den Kyrios, die Geest is, is tevens geboren de gemeenschap met allen, die hem toebehooren: een imitatio Christi ook daarin, dat zooals Christus sterft en leeft voor allen, zoo ook allen, die hem toebehooren, sterven en leven voor elkaar. „Want", zoo zegt Paulus, „gelijk wij van het lijden van Christus een overvloedig deel hebben ontvangen, zoo is ook door Jezus Christus overvloedig onze vertroosting. Hebben wij verdrukking, het is tot uw troost en uw behoud; worden wij getroost, het is tot vertroosting voor u, die zich werkzaam toont in 't verdragen van hetzelfde lijden, dat ook wij lijden. En onze hoop voor u is vast, omdat wij weten, dat gij, gelijk aan het üjden, zoo ook deel hebt aan den troost" (2 Cor. 1 : 5—7)x).

Zoo is voor Paulus de dwaasheid des kruises wijsheid Gods. Zoo is voor hem het schijnbaar verachtelijke, waarmee de natuurlijke en eerbare en zichzelf respecteerende mensch zich niet kan verzoenen, in zijn omhulling de vertolking van het groote levensgeheim. Zoo wordt de paradox, het irrationeele, tot de kristallisatie van het diepste weten,

') Cf. Albebt Schwbitzbb, Die Mystik des Apostels Paulus, 1930. Wechselbeziehungen im mystischen Leibe Christi, 126—129.