is toegevoegd aan je favorieten.

De Tubingsche critiek en hare nawerking

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

indruk maakte. Op die wijze kreeg het Judaïsme een slag, waarvan het zich niet meer heeft hersteld; en de weg voor het katholieke Christendom was gebaand.

Gij begrijpt, hoe door die nieuwe hypothese het oordeel over de waarde en de beteekenis van vele nieuw-testamentische geschriften moest veranderen. Vroeger was het: als er iets critisch vaststaat, dan is het wel de echtheid "der vier hoofdbrieven van Paulus I Mis gezien! is het nu. Er is geen enkele reden om eene andere critiek op deze brieven toe te passen dan op de overige. Zelfs dragen zij nog veel duidelijker het karakter van verdichting. Vroeger was het: geen boek, waarop wij minder vertrouwen kunnen om Paulus te leeren kennen, dan de „Handelingen der Apostelen". Nu is het: in de hoofdzaak is juist in de „Handelingen der Apostelen" het beeld van Panlus nog het best geteekend; het kleine stukje historie, dat wij]van dien apostel bezitten, is juist in dat boek te vinden!

Wat kunnen de tijden toch veranderen! Evenwel, in het vaderland van Baur zelf is men met die nieuwigheid volstrekt niet ingenomen. De corypheeën op het gebied der nieuw-testamentische critiek hebben er zich eenstemmig tegen verklaard.

Noch Harnack noch Lipsius noch Pfleiderer noch Weiszacker noch Holtzmann noch Schmiedel hebben zich laten winnen. En niet lang geleden heeft A. Jülicher in zijne „Einleitung in das Nette Testament" 1) getoond, hoeveel resultaten van de moderne critiek men kan overnemen zonder voor de jongste hypothese op dat gebied

1) Uitgegeven bg J. C. B. Mohr te Freiburg i. B. en Leipzig, 1894.