Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet verwonderen dat de „pietas" niet geheel verloren is gegaan; dat uitrafelen van de schoonste gedeelten der evangelische geschiedenis om er zgne partijbelangen beter door te bevorderen; dat kleinzielige zoeken naar bepaalde uitdrukkingen in geschriften van vrienden en vijanden, om daarmede bij de lezers zijn voordeel te doen; dat slimme overleg om zich niet al te zeer bloot te geven en toch zijn doel niet te missen. Neen, zóó wordt het ontstaan van ons Nieuw Testament niet historisch verklaard! 1)

Onwillekeurig vraagt men, hoe het toch mogelijk is, dat talentvolle mannen zich zoo lang in de strikken van het Tubingsche stelsel hebben laten vangen. Waren er nog maar enkele gegevens in ons Nieuw Testament, aan welke men zich kon aansluiten! Maar neen, zij ontbreken nagenoeg geheel. Als men niet tusschen de regels leest, niet achter de schermen ziet, ontdekt men zoo goed als niets. Het eenige dat in aanmerking zou kunnen komen is, wat Paulus ons in Gal. 2 verhaalt van zijne ontmoeting met Petrus te Antiochië. En zeker blijkt daaruit, dat Paulus vaster stond in het Evangelie der genade en der vrijheid, dan Petrus. Maar van verschil van meening omtrent de vraag naar de noodzakelijkheid van de onderhouding der Wet blijkt niets. Uitdrukkelijk wordt gezegd dat Petrus

1) Men leze eens * Het paulinisch Evangelie» \m Scholten (1870); daarna «Het dogmatisch karakter dat aan het Evangelie van Lukas wordt toegekend» van W. H. van de Sande Bakhuyzen(1888); vervolgens het Evangelie van Lukas zelf, en vrage dan, bij wien het historisch karakter van dat Evangelie meer tot znn recht komt. Mn dunkt, het antwoord zal zich niet lang laten wachten. Meesterlik heeft van de Sande Bakhuyzen de Tubingsche theorie in hare zwakheid tentoongesteld.

Sluiten