is toegevoegd aan je favorieten.

Hoe vertellen we aan onze kinderen de bijbelsche geschiedenis?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doen. Vertellen is vertoonen. In 't Nieuwe Testament komt voor vertellen en vertoonen 't zelfde woord voor. In Matth. 16 : 21 lezen we, dat Jezus zijn discipelen begon te vertoonen, d.i. duidelijk te zeggen, zoodat misverstand was uitgesloten, dat hij moest heengaan naar Jeruzalem om veel te lijden van de ouderlingen en overpriesters en schriftgeleerden. In 't grieksch staat hier hetzelfde woord als gezegd wordt van den melaatsche, die, na gereinigd te zijn, zich volgens 't voorschrift van de wet aan den priester moet vertoonen. Vertellen is vóórteekenen, vóórschilderen, niet met lijnen en kleuren, maar met woorden. Wie kinderen iets goed wil vertellen, moet 't doen „in kleuren en geuren". Vertellen is uitbeelden, boetseeren, in de zichtbaarheid brengen, wat innerlijk in ons leeft.

Ieder gevoelt, hoe uitnemend de bijbelsche verhalen zich tót navertellen leenen door hun plastisch karakter. Ze werken zoo krachtig in op de fantasie van 't kind, op 't voorstellingsvermogen, dat zoo levendig bij kinderen in actie is.

Die fantasie moet bij hen in rechte banen geleid.

In den regel geschiedt dat niet. Aan de ééne zijde wordt ze geknot door droogstoppelige vaders, aan de andere zijde onverstandig aangemoedigd door dwaze moeders. Je moet maar eens in 'n tram zitten met 'n ventje van vijf, zes jaar, dat zoo heerlijk z'n fantasie laat gaan. En dan moet je er eens op letten, boe onbenullig menige vader met 'n brommerig: „och, jongen, malligheid" dat aardig kindergesnap dooddrukt, of zóó duidelijk toont er in 't geheel niet in te deelen, dat 't kereltje met 'n zucht zwijgt.

Wijl kinderen hun fantasie zoo gaarne laten werken, zijn ze zoo dol op sprookjes. Sommigen maken bezwaar tegen sprookjes. Ze willen hun kinderen geen wereld van onwaarheid binnenvoeren.

Dat wil ik evenmin. Maar toch vertel ik hun even graag die sprookjes, als zij die gretig hooren. Sprookjes voeren 't kind geen wereld van onwaarheid binnen, 't Is maar de vraag, wat ge onder waarheid en onwaarheid verstaat. Neemt ge die woorden in intellectualistischen zin, en wilt ge alleen zulke waarheden voor uw kind, ach, maak er dan maar een recht staafje redelijkheid van, dat, gemeten langs de liniaal van 't zuivere denken, geen enkel bocheltje vertoont. Maar neemt ge die woorden in ethischen zin, in