is toegevoegd aan je favorieten.

Neander

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

éénen adem met dien van Nitzsch, Twesten, Lücke, Julius Müller. Hij neemt de eere-plaats in onder de mannen van Schleiermacher's staf, onder de dusgenaamde „Vermittelungstheologe". De Vermittelungstheologie! Hoe werd zij gevierd, hoe wordt zij gescholden! Het ondeugend-ware versjen van onzen leekendichter: „Zoo'n middenman, wat heb je er aan?" past kerkelijke en theologische partijstrijd toe op mannen wien het niet raakt, die de Génestet niet bedoelde — ook op Neander! Neen onze held was niet de man van geven en nemen, van schikken en plooien! Zijne „Vermittelung" is dat hij op heel het gebied der Godgeleerdheid, Jezus Christus, de Waarheid, in het middenpunt plaatst — tusschen, maar ook boven, eene reactionaire rechter- en eene onstuimigradikale linkerzijde. Van dat hooger middenpunt uit kan hij nu beiden beoordeelen: aan de waarheids-bestanddeelen, die in elk schuilen, recht doen, krachtens zijn hooger, de beide uitersten beheerschend middenpunt: Jezus Christus, den Middelaar Gods en der menschen. Het orthodoxe dogma wordt niet als een afgod vereerd en bewierookt, daar het als dogme eene menschelijke vorming is aan wisseling en dwaling onderhevig. De actie der linkerzijde tegen het orthodoxe dogma wordt veroordeeld wijl zij met den schil de kern wegwerpt, met het gebruikte badwater het kind wegspoelt; veroordeeld: niet omdat zij radikaal is, te vér gaat, maar omdat zij — wezen en vorm verwarrend — fout gaat en de waarheid te na komt; veroordeeld — niet verdoemd omdat er eene klove ligt tusschen menschelijke dwaling en duivelsche zonde. Wie op die „Vermittelung" smaadt