is toegevoegd aan je favorieten.

De Nederlandsche Hervormde Kerk van den tegenwoordigen tijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

allerlei soort werden ontworpen, ja, de Synode deed zelf een poging, om door een Modus vivendi tusschen de verschillende richtingen de Kerk te redden, maar alles te vergeefs. Eenerzijds was de synodale poging onmogelijk en gevaarlijk, andererzijds stietten de welgemeende adressen af op de houding der geschorsten. Dezen namelijk gedroegen zich volstrekt niet als kerkelijk veroordeelden, maar predikten in lokalen enz., waarbij zij door vele predikanten buiten Amsterdam ondersteund werden. Zij schreven brochures, waarin zij hunne tegenstanders hoonden en vulden hunne bladen met smaad en spot. Zij maakten den indruk, als wilden zij het proces rekken om tijd te winnen, om alles gereed te hebben, wanneer de Algemeene Synode het eindoordeel der afzetting zou uitspreken. Daarbij kwam, dat zij de verantwoordelijkheid op zich namen van een geschrift van de heeren de Savornin Lohman en Rutger3 (De Rechtsbevoegdheid onxer 'plaatselijke Kerken, Utrecht 1886), waarin eene poging gewaagd werd om te bewijzen, dat de kerkelijke goederen aan eene plaatselijke gemeente, als zelfstandig gedacht, toebehoorden, dat eene zoodanige gemeente zich van de andere gemeenten of van de gansche Kerk kon afscheiden zonder hare goederen te verliezen, dat de Kerkeraad hier de gemeente vertegenwoordigde, dat in dit geval de Amsterdamsche gemeente nog een Kerkeraad had, dat de schorsing slechts zoolang van beteekenis was, als de plaatselijke gemeente zich niet afgescheiden had, en dat de goederen de zich afscheidende gemeente volgden.

Thans werd posititieve tegenstand plicht van een iegelijk, die niet aan de waarheid van deze theorie geloofde en die de Kerk niet aan het Independentisme wenschte overgeleverd te zien. Yan nu voortaan nam de belangstelling in de lotgevallen van de geschorsten bij de kerkelijke Gereformeerden af en het Classicaal Bestuur vond meerdere erkenning. En al mocht, toen Dr. Kuyper weldra voor de Synode verscheen, de Ned. Herv. Kerk in xime oogen op eene ruïne gelijken, toch kon zij den storm, die haar bedreigde, weerstaan.