Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telijke afkeer van het heidendom. Maar dit neemt niet weg, dat zoowel in de Grieksche als in de Roomsche Kerk in den beeldendienst veel bijgeloof en afgoderij zich openbaart in de vereering van de heiligen en hunne relikwieën. Ook de Grieksche Kerk heeft evenals de Roomsche hare beroemde bedevaartplaatsen en wonderdoende Maria- en heiligenbeelden. Vooral de zoodanige bekleeden onder deze laatste eene eereplaats, van welke het heet, dat zij niet met handen gemaakt (acheiropoioi) zijn. En terecht wordt gezegd, dat vooral de mindere Rus in het heiligenbeeld zijn God ziet. Al heeft men derhalve in sommige opzichten recht tot het oordeel, dat het godsdienstig leven in de Grieksche Kerk herinnert aan dat van het oudste, eenvoudige en naïeve Christendom, dit is in het algemeen met de feiten niet overeen te brengen.

Dit blijkt ook uit den eeredienst. Ondanks de pogingen van een jonger geslacht in onzen tijd heeft de openbare prediking nog altijd in 't geheel geene plaats in de grieksche godsdienstoefening. Wie als westerling eene russische Kerk binnentreedt ontvangt daar eigenaardige indrukken. Meestal is zij gebouwd in kruisvorm en is inwendig steeds in drie deelen verdeeld, waarvan er slechts één voor het gebruik door de gemeente is bestemd. De dienst der priesters heeft voor het meerendeel achter gesloten deuren plaats. Deze zijn drie in getal, waarvan de middelste de heiligste is, wijl men daarachter het altaar vindt. De andere zijn versierd met de beelden van Christus en van Maria. Zitplaatsen zijn er niet, daar de gemeente den dienst staande of knielende bijwoont en geacht wordt steeds in actie te zijn. Ook het orgel wordt gemist. Meestal heeft elke kerk haar eigen, wèl geoefend koor, dat bij de godsdienstoefeningen dienst doet. En deze bestaan geheel in den cultus. Terecht is opgemerkt, dat de eigenaardigheid der G. K. op het gebied van den cultus ligt, en dat de leer eigenlijk niets anders is dan een

Sluiten