Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welk doorsneê gemeentelid kan hierin wegwijs worden ? Het mag niet de bedoeling zijn om den aangeklaagde zoo spoedig mogelijk voor „de rechtbank" te trekken. Maar het mag ook niet de bedoeling zijn om de procedure voor den klager zoo ingewikkeld te maken, dat hij er uit schrik reeds van te voren van afziet. En men vergete niet, wanneer het den klager dan uiteindelijk gelukt is zijn zaak bij de Prov. Synode aanhangig te krijgen, begint het eigenlijk pas! Wij meenen dan ook, dat deze wijze van tucht-uitoefening een ernstige lamdernis is voor de leertucht zelve.

Dit klemt des te meer, waar in dit Ontwerp voor een ander tuchtgeval een methode wordt aangewezen, die heel wat eenvoudiger is. Wanneer namelijk een kerkeraad bezwaar heeft tegen een gemeentelid (dus het omgekeerde van het zooeven gestelde geval) dan draagt de kerkeraad zijn voorzitter of een ander predikant op, zoo noodig met bijstand van enkele andere leden, om deze zaak uit den weg te ruimen. Hebben deze bemoeienissen geen bevredigend resultaat, dan wendt de Kerkeraad zich tot den Prov. Kerkvisitator, die de zaak tot een oplossing tracht te brengen. Slaagt ook deze daarin niet, dan verwijst hij de zaak wederom naar den kerkeraad, die beslist en uitspraak doet.

Hoeveel korter is deze weg. Hoeveel meer voor de hand ligt ook deze weg. Het lichaam, dat het meest aangewezen is, neemt het initiatief. Enkele vertrouwensmannen (predikant en visitator) worden er in gemengd en trachten door persoonlijke samenspreking de moeilijkheden weg te nemen. Faalt dit, dan krijgt wederom het eerste lichaam de beslissing. De vraag doet zich voor waarom over de geheele linie deze methode door Kerkopbouw niet wordt aanbevolen. Wij grijpen nogmaals ter verduidelijking terug op de bovengenoemde mogelijkheid. Een gemeentelid heeft bezwaar tegen een predikant. De meest voor de hand liggende methode is de volgende. De klager wendt zich tot de Classicale vergadering. Deze laat de zaak in eerste instantie onderzoeken door een (^mmissie uit eigen midden, desgewenscht allereerst door een classicaal vertrouwensman of visitator, in tweede instantie door den Prov. Kerkvisitator. Mislukt deze dubbele po-

Sluiten