Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DORDTSCHE SYNODE EN HET SUPRA-LAPSARISME.

1. de historische zijde,

2. de exegetisch-dogmatische zijde,

3. de praktische zijde van dit vraagstuk.

Supra-lapsarisme.

Dit woord behoeft om zijn algemeene bekendheid zeker geen breede omschrijving.

Ik meen te kunnen volstaan met de opmerking, dat het in dit geding gaat over de verhouding van praedestinatie of voorverordineering en den lapsus of val des menschen. Men vraagt: is deze praedestinatie geschied los van den val (supra lapsus, d.i. boven den val) of heeft de Allerhoogste in deze eeuwige voorbestemming rekening gehouden met den val, dat infra lapsus, beneden den val is genoemd?

De gansche kwestie concentreert zich dus over de verhouding van de eeuwige voor-verordineering en den val van, en in Adam. Hoe hebben hierover onze Dordtsche Vaderen geoordeeld?

Om dit te onderzoeken moeten wij teruggaan tot het kernpunt der Gereformeerde Theologie, d.i. tot haar theologisch karakter. Hier spitst zich de strijd toe bij alle controvers in het theologisch denken. Het blijft de groote vraag voor den theoloog: waarmede begint gij?, wat is het principium van uw denken?

Hier is drieërlei mogelijk.

Anthropo-centrisch — waarbij alleen de mensch en zijn heil uit' gangspunt is.

Christo-centrisch — waarbij het Schleiermacheriaansche denken overheerschend werkt en pantheïstische factoren niet zeldzaam zijn.

Theologisch — waarbij God en Zijn souvereiniteit wortel en kroon van den boom der theologie is. God is God en moet God blijven, niet alleen in Zich Zeiven, maar ook in Zijn verhouding tot de objecten buiten Hem. Dit majesteitelijke van Gods hoogheid, souvereiniteit genoemd, is meestal te machtig voor den peuterigen kleinzieligen geest van den mensch, die altijd God betrekken wil in de abstracties van zijn denken en zich ijdele speculaties wil scheppen, die gelijk Calvijn zeide als „docta ignorantia", geleerde nonsens, moeten afgewezen en gebrandmerkt worden.

Het zal U bekend zijn, hoe bijv. een man als Vondel zijn bijtend sarcasme heeft uitgesist tegen deze machtige compositie van Gods;

Sluiten