is toegevoegd aan je favorieten.

De apostolischen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De twaalven hadden de opdracht, de Zending, om als ooggetuigen het Evangelie van Christus tot de wereld te brengen.

De opdracht, de Zending van Paulus was om op gansch bijzondere wijze den twaalven hierin behulpzaam te zijn. Hij werd door Christus zelf aan de twaalven toegevoegd om hun apostolaat ingang te doen vinden in de wereld. Het apostolaat, van Paulus is daarom ondergeschikt aan het apostolaat der twaalven. Zeker hij noemt zich apostel — en hij mag dat doen omdat hij evenals de andere apostelen door Christus zelf tot zijn ambt is geroepen, tot zijn taak is uitgezonden, maar zijn opdracht is een andere. Hij komt achter de twaalven aan. Om het kort te zeggen. In zooverre is Paulus evengoed apostel, met hetzelfde gezag bekleed als de andere twaalven, als ook hij rechtstreeks door Christus tot zijn* ambt geroepen is en bekwaamd ; maar in opdracht en taak verschilt hij van de twaalven. Wij gelooven zeker dat niet de naam van Paulus, maar van Matthias op de fundamenten van 't Nieuwe Jeruzalem zal staan.

Zeker, Paulus draagt evengoed als de twaalven den apostelnaam. Maar dat bewijst niet dat hij ook dezelfde rang heeft, 't zelfde ambt bekleedt als de anderen.

Gelijk we reeds zeiden „Apostel" beteekent eenvoudig, iemand die met een bepaalde opdracht door een ander is uitgezonden. Zoo wordt in Hebreën 3 : 1 ook Jezus „Apostel" genoemd ; zoo worden ook enkele personen die als medewerkers en helpers der apostelen optreden „apostelen" geheeten. Maar bij ieder van die heeft het Woord telkens een andere zin. Jezus Christus is apostel omdat Hij van den Vader in de wereld is gezonden tot het volbrengen van Zijn Middelaarswerk. Barnabas en andere Evangelisten worden apostelen genoemd in de gewone beteekenis van afgezondenen door de gemeente of de eigenlijke apostelen.

Wanneer dus Paulus „apostel" genoemd wordt, dan sluit dat niet in dat hij precies gelijk is aan de) twaalven.