Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oochenaar tot nadenken te brengen! Maar, wij hebben het reeds gezien, een godloochenaar was hij niet en is hij nooit geweest- Wat wonder derhalve, dat zijde; iredding op hem geen' anderen h> vloed had, dan dat hij de slaande hand eerbiedigde f en dat hij meer dan Ooit fean zijne eeuwige redding begon te wanhopen? — »Ik merkte ," zoo schrijft hij, »dit schrikkelijk ongeval aan als de gestrengste «strafoefening, welke mij kon wedervare»% maar »dewijl ik den volgenden dag zoo klaar als de zon »zag, dat zij geen het minste vermogen had om mij »te verbeteren, meer dan alle voorgaande, vreesde »ik , dat het met mij wanhopig moest staan, en dat »God mij wel, als door geene strafoefeningen te veï't »beteren zijnde, aan mijn eigen lot zou overlaten."

Echter begaf hij;>sich den daarop volgendenJ^s^Ja*^ naar de kerk, waar het Nachtmaal stond gevierd te worden. Het scheen wel onbestaanbaar met zijne grondbeginsels (gelijk Mj dit mede zelf heeft bekend), deel te nemen aan de godsdienstige vereering van eenen persoon, dien hij als een' bedrieger verachtte ; maar nogtans werd hij door eene onwederstaanbare aandrift voortgestuwd, om zich onder de feestvierende menigte te scharen, en met haar tot de Nachtmaalstafel te naderen.

Sluiten