Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze behoefte zoo diep gevoelt, en zich van deze afhankelijkheid zoo levendig bewust is ? Gij weet immers allen de geschiedenis, hoe Israël, tijdens Mozes op den berg was, Aaron aanspoorde om hem goden te maken, onder het voorgeven, dat men niet wist wat dezen Mozes geschied was; hoe Aaron uit onverschoonbare zwakheid toegaf aan den eisch des volks, een gouden kalf goot, dat aan Israël voorstelde als hunne goden, een altaar voor hetzelve bouwde en een feest daarvoor uitriep, en hoe Mozes, toen hij weer in 't midden des legers kwam en ziende den gruwel des volks, de beide tafelen der getuigenis in heiligen toorn verbrak, het gouden kalf verbrandde en vermaalde en het uitstrooide op het water, dat Israël moest drinken ? Maar van zulk een ijveraar voor de eer zijns Gods verwondert het ons niet, dat hij straks, als gebukt onder de zonde zijns volks, verschijnt voor den troon Gods met de belijdenis: «Och, dit volk heeft een groote zonde gezondigd", en met de bede: »Nu dan, indien Gij hunne zonden vergeven zult! doch zoo niet, zoo delg mij uit uw boek, hetwelk Gij geschreven hebt." En waar de Heere dan zijn heilig misnoegen aan Israël laat gevoelen in zijne plagen, die Hij zendt, wat betaamt het afgedwaalde volk meer, dan in verootmoediging neder te vallen voor Hem, die het zoo wonderbaar redde? Maar dan zal ook de eeuwig Getrouwe zijne onveranderlijke trouw aan zijn volk openbaren, zijne vergevensgezindheid toonen en gelijk een vriend met zijn vriend met Israëls aanvoerder spreken; en deze zal op nieuw vrijmoedigheid voor God en liefde tot zijn volk gevoelen, om andermaal als voorbidder

Sluiten