is toegevoegd aan uw favorieten.

Het christen-socialisme

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en welsprekend pleitbezorger dier partij. De meesten, altijd nog iet of wat huiverig voor het materialisme, waarvan verreweg de meeste leden dier partij aanhangers waren, bleven nog buiten.

Waar zij het Christendom liefhadden en de wenschelijkheid en de mogelijkheid van het socialisme erkenden stootten zij er zich telkens weer aan, dat er onder christenen zoowel afkeer van het socialisme bestond en onder socialisten zoo bitter weinig sympathie voor het Christendom. Zij ervoeren bij zichzelf, dat die twee voortreffelijk konden samengaan, dat daardoor hun socialisme verdiept, hun Christendom verrijkt werd. Zij zouden het daarom een zeer verblijdend verschijnsel achten, wanneer die twee groote stroomingen elkander vonden, niet zóó, dat ze in elkaar zouden opgaan — immers Christendom en socialisme zijn niet hetzelfde — maar zóó, dat de christenen ook het socialistisch ideaal aanvaardden en de socialisten het Christendom als de hoogste en zuiverste levensbeschouwing erkenden en aannamen. Waar echter van beide zijden de antipathie en het misverstand zoo groot waren, begrepen ze, dat het niet dan uiterst moeilijk zou zijn, zulk een samengaan te bewerken. Toch meenden zij daartoe een poging te moeten aanwenden. F. W. N. Hugenholtz Jr. voorganger van den Protestantenbond te Schiedam had in zijn blad „Onze kring" op datzelfde aanbeeld gehamerd, doch met het neerleggen van zijn betrekking had hij ook zijn blad opgeheven. Er was dus niets, waarop ze zouden kunnen voortbouwen. Na veel aarzelen — gedurende welke aarzeling ze hoopten dat een der ouderen, de Zwolsche predikant A. W. van WIJK hun leiding zou geven, hetgeen echter niet het geval bleek te kunnen zijn daar hij ten eenenmale van hen verschilde wat de waardeering van den klassenstrijd betrof — besloten zij eindelijk, zelf iets te beproeven en te beginnen met een blad uit te geven.

Den 31 en Oktober 1902 verscheen het eerste nummer