is toegevoegd aan uw favorieten.

Onze kranken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziekenverplegers was nog niet noodig en bestaat ook voor zoover mij bekend is nog niet) ten duidelijkste blijkt, dat vervuld zijn niet innerlijke bewegingen dei barmhartigheid niet genoeg is, maar naar de bekwaamheid in kennis en vaardigheid een voorzeker meer dan oppervlakkig onderzoek wordt ingesteld.

Het doel onzer vereeniging dan is: de bevordering van christelijke verzorging der kranken, rijken zoowel als armen.

Ik zou dit willen omschrijven als zulk een verzorging der kranken, waarbij in den geest der christelijke liefde de kranken behandeld worden als beelddragers Gods, met ziel en lichaam geschapen ter eere Gods, door de zonde verdorven en van nature liggende onder den eeuwigen toorn Gods, doch door Christus geroepen tot eeuwige zaligheid in het prijzen van God.

Dat sluit dus in de teerste en best-mogelijke behandeling van het lichaam als tempel Gods, waarbij alles, wat volgens de goede eischen der medische wetenschap tot herstel uit of leniging van lijden dienen kan, aangewend wordt. Maar daarbij voegt zich, óók tot behoud des lichaams, nauwkeurig acht geven op en wijs voorzien in de nooden der ziel.

Door te getuigen zal onze Vereeniging het besef van de roeping hiertoe trachten op te wekken.

Zij roepe dus om een christelijke medische wetenschap, welke met den mensch rekent, gelijk de Schrift leert, dat hij is. Zij roepe dus om christelijke geneesheeren, die, in deze wetenschap onderwezen, daarnaar de kranken behandelen. Maar ook, nu er een Gereformeerde Universiteit is, welke reeds dit doel in haar program opnam, zij wil christelijke verzorgers en verzorgsters opleiden en beschikbaar stellen. Want zulken zijn niet minder noodig dan christelijke dokters. Natuurlijk niet als plaatsvervangende de geneesheeren. Maar als tot hen staande eenigermate gelijk de aannemer van eenig bouwwerk tot den architekt en gelijk de opperman tot den metselaar. Dan komt daarbij ook, maar secundair, dat deze verzorgsters een weinig hulpe bieden in huishoudelijke aangelegenheden, voor zoover zij hiervoor tijd hebben bij de verpleging, en de ziekte de eigenlijke huishoudsters meer dan gewoonlijk in beslag neemt.

Doch hoofdzaak is en blijft de ziekenverzorging.

En wat deze eischt, kan men haast niet weten, dan wanneer men de goede, geoefende verzorgsters aan den arbeid heelt