is toegevoegd aan uw favorieten.

"Onvereffenbare verschilpunten", wederlegd en vereffend

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

getuigenis te hebben gesproken. Het is daar niet meer: „omdat •en zooals bet in den Bijbel staat"; maar omdat en zooals ik het in mijn geloofservaring heb doorleefd. Hiermede wordt zelfs de mogelijkheid eener gemeenschappelijke christelijke belijdenis volkomen ondermijnd.

Wat de geschiedenis der kritiek betreft, die ik volgens Dr. Gerretsen niet mag voorstellen als een geschiedenis van „gissen en missen", beroep ik mij op de uitspraak van Dr. Cramer („Bijbel" en „Kritiek" pag. 91.), waar het van de historische Kritiek heet: „Niet altyd zal zij in hare uitspraken het juiste treffen. Steeds zal zij hare uitkomsten moeten hierzien. Wat scheen vast te staan, zal wellicht blijken niet zoo geheel zeker te zyn, en wat men eertijds als onzeker aanduidde, zal misschien later juist als een vaststaand resultaat worden aangemerkt".

Tot zoover Dr. Cramer, die er aan toevoegt, dat dit nog geen reden is „om op haar te schelden;" maar, naar het mij voorkomt, zeker reden geeft, om zeer gereserveerd tegenover haar te zijn en alsnog te meenen, dat men de Gemeente, buiten die onzekere golven en baren van de Kritiek, heeft op te bouwen op de onwankelbare Rots der Eeuwen. Er is geen „blij vende Kritiek", maar wèl het eeuwig-blijvende woord van God! De „deskundige critici" zullen hierover spotten, denk ik; maar de Gemeente, die leeft op de beloften Gods en in de volheid ifijner genade, zegt daar Amen op. En dat is my meer waard dan al de instemming van critici, die wel de autoriteit van de H. Schrift behendig kunnen ondermijnen; maar die te veel vergen, wanneer wij in ruil daarvoor ons met hun autoriteit moeten tevreden stellen.

Wat het noemen betreft van de namen van Luther en Beets in mijn leerrede „Evangelie en Zekerheid" en van Prof. Valetox in het Naschrift, ook daarover een enkel woord.

Luther heeft bij en in de Schrift geleefd, niemand zal dat ooit kunnen ontkennen. Zijn bezwaar tegen den brief van Jacobus was een dogmatisch bezwaar, uit misverstand van den inhoud van dien brief geboren. Die brief verstoorde voor zyn gevoel de eenheid der Godsopenbaring; een bezwaar dat met de historische kritiek niets te maken had. Luther zou het in beginsel eens zy n met de