Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ting yan zijn tijd. Hij gaf aan de religie de haar toekomende plaats in 's menschen hart.

Hoe hij zich echter ten eenenmale vergiste in de omschrijving der Theologie en in de aanwijzing van haar principium cognoscendi, zoowel als zijn verloopen in pantheïstische strooming, zij hier slechts aangestipt.

Alleen willen wij hulde brengen aan zijne verdienste voor de nu geheeten „Practische Theologie", daar hij haar als de kroon van alle Theologie uitriep. Toch kan die hulde niet dan met groote beperking worden gebracht. Schleiermacher gaf in den grond geheel het wetenschappelijk karakter der Theologie prijs. Hij gaf aan de Philosophie alleen den naam van wetenschap in den strengsten zin van het woord. De Theologie, de wetenschap der medicijnen en die der rechten, zijn volgens hem: „Practische Disziplinen."

De Theologie, is volgens hem niets dan: „der Inbegriff derjonigen wissenschaftlichen Kentnisse und Kunstregelen, ohne deren Anwendung ein Christlicher Kirchenregiment unmöglich ist." (*)

Zijne Theologie is ecclesiologie geworden. Groot is zijne verdienste, dat hij de Theologie redde uit do handen der moordenaars, die haar reeds half dood op den weg hadden doen nederliggen; maar groot is ook zijn fout, dat hij het object der Theologie, God zelf en de kennis van Zijn Naam inruilde voor de kerk van het Christendom om de reden, dat het Christelijk gemeenschapsleven het hoogste staat onder de religieuse gemeenschapsvormen. (**)

(*) Zie F. Schleiermacher, Kurze OarstelliDg des Theol. Studinms. Eiuleitung pag. 5. (**) Zie verder ook : l)r. Kuyper, Encyclopedie dl. 1 pag. 333 v. v.

Sluiten