is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuw-Gereformeerde en moderne theologie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eengemengd en in zoover het eigendom geworden van alle volken en natiën. Daarom staat de bijzondere openbaring wel antithetisch tegenover alle bederf, dat bij de volken langzamerhand ingetreden is, maar zij neemt op, bevestigt en voltooit al wat er van den beginne aan door openbaring in de menschelijke natuur is gelegd en er later in de menschheid is bewaard en vermeerderd".

Ik heb mij deze lange citaten veroorloofd omdat ze duidelijker dan ik het vermag in het licht stellen, wat prof. Bavinck en den zijnen „de bijzondere openbaring" is.

Men ziet, dit is geheel iets anders dan de gereformeerde vaderen daaronder hebben verstaan. In de Institutie van Calvijn, in Hylkema's boek mag men nalezen: hoe anders Gods openbaring vroeger werd gezien.

Maar dat erkennen onze Nieuw-Gereformeerden volmondig. Het is juist het eigenaardige van hun „Neubau", dat zij op deze wijze meenen de oude heilsgeschiedenis in overeenstemming te hebben gebracht met de moderne wereldbeschouwing. „Wij weerstaan — heet het in de oratie bl. 36 — de taktiek van Julianus den Afvallige, die aan de Christenen de wetenschap en het leerambt ontnemen en hen in naam der orthodoxie op een verouderd standpunt terugdringen wilde, en wij handhaven het recht, om met al de hulpmiddelen, welke wetenschap en cultuur ons ten dienste stellen, te beter de waarheid Gods in zijne algemeene en bijzondere openbaring te leeren verstaan en nog inniger dan te voren tot ons geestelijk eigendom te maken. Zoo zijn wij dankbaar, dat wij in het organische karakter van openbaring en inspiratie een dieper inzicht verkregen".

En in de Dogmatiek heet het (I 263):

„Eerst in den nieuweren tijd is het begrip en het wezen der openbaring voorwerp van dieper onderzoek 209