is toegevoegd aan uw favorieten.

Een wereldtaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

altijd het sterkst zijn uiteengegaan. Toch mag gerekend worden dat ook hier de geschiedenis, althans voor de eerste officieel in te voeren I. T. voor de meest praktische bruikbaarheid heeft beslist.

Wanneer dan ook de wereldtaalkundigen couturat en Leau in hunne geschiedenis der I. T. de verschillende projecten indeelen als systèmes a priori, systèmes mixtes en systèmes a posteriori, dan is het duidelijk, dat alleen vertegenwoordigers der laatste categorie in eenigszins uitgebreiden kring toepassing hebben gevonden en als ernstige sollicitanten voor de officieele invoering als I. T. in aanmerking komen.

Dat niettemin een hoewel gemengd, toch sterk a prioristisch taalsysteem als het V o 1 a p ü k van pastoor Schleyer, de eerste kunsttaal is geweest, die een zekere algemeene toepassing heeft mogen vinden, bewijst, hoe sterk de behoefte destijds reeds bij velen werd gevoeld, al zal de meerderheid van zijn ernstige beoefenaars wel uitsluitend tot den kring der geletterden hebben behoord.

Intusschen mocht het zich daar reeds als een vrij bruikbaar gedachtenverkeersmiddel doen kennen. Zijn later verdwijnen was dan ook geenszins toe te schrijven aan absolute onbruikbaarheid als kunsttaal, doch voornamelijk aan het feit, dat het niet beantwoordde aan de voorwaarde der Internationale praktische bruikbaarheid, doordat het met veronachtzaming van het reeds bestaande algemeen gangbare I.-woordmateriaal, veel te hooge eischen stelde aan het eenvoudig geheugen.

Dit bleek vooral, wanneer het als spreektaal moest dienst doen, zoodat na het tweede Congres te Munchen in 1887 nooit meer eene dergelijke groote I.-samenkomst is gehouden, waar het is gesproken.

Toch was het nog door een ander gebrek, dat het Volapük sedert voor goed naar de geschiedenis is verwezen; en dat was de opvatting, die zijn uitvinder had over het gezag, dat bij de ontwikkeling zijner taalschepping als I. T. zou moeten gelden.

Is het bij de historische talen het organisme der samenlevende volken, dat de geleidelijke veranderingen dier talen bepaalt, bij een kunsttaal zullen natuurlijk gansch andere beginselen gelden. Wijzigen zich eerst de gesproken en daarna de geschreven natuurlijke taal vanzelf met de evolutie van het nationale leven; bij een