is toegevoegd aan uw favorieten.

Een wereldtaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunsttaal zullen die veranderingen slechts willekeurig mogen geschieden en alleen verbeteringen moeten zijn. Doch nu is natuurlijk de vraag: bij wien het zeggingschap daarover moet worden gevestigd.

Indien men het overwegend belang van deze vraag erkent, zal men gemakkelijk inzien, dat het in ieder geval als eene groote misvatting was te beschouwen, toen de uitvinder van het Volapuk op het bedoelde congres dit gezag in laatster instantie voor zijn persoon meende te mogen opeischen. En feitelijk heeft hij daarmee dan ook zelve zijn taal ten doode gedoemd ).

Inmiddels had echter ook het Esperanto zijn intrede gedaan in de wereld, als resultaat van een van der jeugd af gekoesterd levensideaal van den Russischen oogarts Dr. ZAMENHOF.

Lagen aan de eerste geschiedenis zijner wording reeds ethische motieven ten grondslag, toen de schooljongen door zijn schooltaal wist te bewerken, dat zijne medeleerlingen elkander „beter gingen verstaan", nadat zij te voren steeds zich dialectsgewijze in vijandige groepen hadden aangesloten, daardoor is de schepper van het latere I. T. systeem zeker altijd aan den eisch der grootst mogelijken eenvoud herinnerd gebleven. Niettemin maakte het Esperanto in zijne evolutie alle phasen der verschillende reeds beproefde kunsttaalsystemen door. Datgene, wat het echter ten slotte boven alle andere projecten ingang heeft doen vinden, was vooral zijn nieuwe beginsel van de Internationaliteit der woordstammen, waardoor het zich dan ook weldra mede voor ongeletterden van alle nationaliteiten, zoowel voor spreek- als

schrijftaal bruikbaar betoonde.

Wordt die bruikbaarheid als schrijftaal onmiskenbaar bewezen, doordat men zich tegenwoordig door een Esperanto-brief met ingesloten „sleutel" in de taal van den geadresseerde, in alle beschaafde landen volkomen voldoende verstaanbaar kan

i) Wij kunnen niet nalaten hier de aandacht te vestigen op het oude Bijbelverhaal van Babels torenbouw in Gen. n.

Door sommigen is dit aangehaald geworden om er de onmogelijkheid van

iedere wereldtaal uit te bewijzen.

In ieder geval blijkt er uit, dat de last der veeltaligheid sedert menschenheugenis werd gevoeld; maar niet minder leerzaam is het op te merken, hoe daar het willen zoeken van 't onbereikbare en het daarbij zich zeiven een naam te maken als de redenen werden genoemd, waardoor de taaleenheid werd verstoord: zoodat de menschen elkander niet langer verstonden.