is toegevoegd aan uw favorieten.

Vaderlandsliefde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch vooral niet de cultuur der emoties verwaarloozen moet. Men moet op gevoel en verbeelding bij kinderen een beroep doen. Als de oude juffrouw Gildemeester vertellen ging van 's volks lijden en strijden in bange jaren, dan leefde ik in dien tijdl Want zij gevoelde alles wat zij zeide, Neen, het verleden is niet dood. Ziet het herleven. Hoort het spreken. Met hartstocht sprak de tengere, zwakke vrouw. Niet met neutrale stem en onzijdig gelaat zeide ze het: „Mon Dieu, mon Dieu ayez pitié de moi et de mon pauvre peuplel" maar de tranen biggelden haar uit de zielvolle oogen langs de bleeke wangen.

Het waren die geestdrift en die emotie welke op mij een indruk maakten, die mij het leven lang bijbleef. Want kinderen, die argumenten vaak nog niet begrijpen, worden door warmte van overtuiging en gevoel aangedaan. Zij zijn als Helene Keiler, die hooren, spreken noch zien kon, maar die tijdingen van het onzienlijke en onhoorbare wist te verstaan uit den druk van een hand.

O, vrouwen van Nederland, durft steeds emotie, geestdrift voor uw vaderland toonen. Komt moedig uit voor de nationale idealen en houdt dus het vuur uit den hooge vlammend in ons oude land!

Want hoe wordt het heden versterkt door het verleden, als men zich verdiept in de geschiedenis van zijn volk, zijn rasl Het is dan als of tienduizende dooden met hun groote denkbeelden, hun ihachtige hartstochten ons voorwaarts drijven, onze bewegingen beheerschen, onze woorden voor ons vormen. Volgens het woord van Melchior de VoguÉ: „ce sont les morts qui parient . Wij dragen niet voor niets den naam onzer voorvaderen. In Athene noemde men evenals bij ons den kleinzoon naar den overleden grootvader, want „een naam is iets meer dan een woord" zegt Farnell, „een naam is een machtige talisman die een geest oproept . Om het graf van hun voorvaderen heen spreidde het grondgebied van den stam zich uit. „C'est la cendre des morts qui créa la patrie", gelijk de lamartine zoo heerlijk zeide.

En wie weten wil hoe die herdenking van de voorvaders en van wat ze deden, een zoo bij uitnemendheid vaderlandslievend volk als het Japansche met kracht, volharding en doodsverachting kan zegenen, leze Dr. Frazer's of Lafcadio Hearn's beschrijving van het Japansche Feest der Lantaarnen, wanneer het volk met teedere gracie hulde brengt aan de geesten der voorouders.