Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

t Volk, dat Oranje minde, zag met bange zorg de toekomst tegemoet: de Koning was reeds een grijsaard, en van zijn beide zonen werd niet verwacht, dat zij ooit op den Nederlandschen troon zouden zitten.

De dagen van 't Oranjehuis schenen geteld ....

Maar neen — de goedertierenheid des Heeren, die eeuwen lang Nederland en Oranje met sterke banden verbonden hield, had nóg geen einde genomen.

In 't einde van 1878 ging 't gerucht door 't land, dat de Koning opnieuw in 't huwelijk zou treden. En dit gerucht bleek spoedig waarheid.

Wie zou Neerlands nieuwe Koningin zijn?

Poor heel 't land was 't weldra bekend: Adelheid Emma Wilhelmina Theresia, Prinses van Waldeck-Pyrmont.

Er moest echter nog heel wat gebeuren eer 't zoo ver was. Dat begreep de toekomstige Koningin zelf wel 't best. Daar ginds in 't Westen wachtte een land op haar, waarover zij Koningin zou moeten zijn. Maar zou zij dat waarlijk künnen zijn, dan moest zij zich met de taal, met de geschiedenis en met de gebruiken van dat land zooveel mogelijk vertrouwd maken.

Om haar daarbij leiding te geven vertoefde Dr. L. R. Beynen enkele maanden op Arolsen. Prinses Emma kon geen beteren leermeester hebben, want Dr. Beynen gaf zich met groote toewijding aan zijn verantwoordelijke taak. Met geestdrift vertelde hij de Prinses van onze wonderschoone geschiedenis, waarin Gods leiding zoo duidelijk is op te merken.

En de leermeester kon tevreden zijn over zijn leerlinge, die niet alleen blijk gaf van een helder verstand, maar tevens groote belangstelling en liefde betoonde voor 't land, waar zij weldra zulk een plaats van beteekenis zou innemen.

Er is die laatste maanden van 1878 op 't slot te Arolsen hard gewerkt, zoowel door leeraar als leerlinge. Maar toen die voorbereidingstijd voorbij was, waren beiden heel tevreden.

Prinses Emma is haar bekwamen leermeester immer dankbaar gebleven voor zijn uitnemend onderwijs. En

Sluiten