is toegevoegd aan uw favorieten.

Onze Koningin-Moeder

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De moedertoon bij uitnemendheid: zich geven voor haar kind; en zich terugtrekken, wanneer dat kind in volle rechten kan treden.

Ja, hier spreekt de Koningin-Moeder.

Maar tevens spreekt hier de Moeder des Volks.

Heengaan met de bede, dat God zegene het dierbare

kind, zoo lang met de teerste trouw en zorg omringd

maar ook zegene het volk, waaraan dat kind zich nu ten volle wijden gaat.

Onze Koningin-Moeder ging biddend heen: afsmeekend Gods zegen voor de toekomst.

Maar ook dankend: „Mijn dierbaarste wensch is vervuld "

★ ★

n/n®'n ^mma was a^s Agentes afgetreden en Koningin Wilhelmina regeerde „al over het land bij der zee".

„Mijn innig geliefde Moeder — zoo richtte de jonge

Vorstin zich in haar eerste proclamatie tot haar volk

aan Wie ik onuitsprekelijk veel verschuldigd ben, gaf Mij het voorbeeld van een edele en verhevene opvatting der plichten, die nu op Mij rusten. Ik stel Mij tot levensdoel dat voorbeeld na te volgen, te regeeren zooals van een Vorstin uit het Huis van Oranje wordt verwacht."

Heerlijke, onvergetelijke dagen braken aan. Demenschen, die ze beleefd hebben — heb je 't van vader of moeder nooit gehoord? — zingen er nóg van:

Wees begroet met jubeltonen,

Wees gezegend, groote dag!

Komt ons heerlijk feest nu kronen,

Geurend loover, zonnelach!

Grooten, kleinen, grijsheid, jeugd,

Allen gloeit de borst van vreugd;

Juichend strekken wij de handen:

Heil U, ruischt door Hollands tuin,

Heil U, jub'len strand en duin,

Koningin der Nederlanden!

De kerkgebouwen waren te klein om de scharen te bevatten; overal klonk de indrukwekkende melodie van ons oude Wilhelmus, en 't kleinste dorp plantte zijn Wilhelminalinde, als blijvende herinnering aan dezen heuglijken dag.

Onze Koningin-Moeder 4