is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoofdlijnen der paedagogiek van Dr. Herman Bavinck, met critische beschouwing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaken, minder geheugenwerk en meer oordeel, minder gezag en meer zelfstandigheid. Vóór alles kwam de eisch der natuurlijkheid. Niet langer moest de leerstof als een vreemde substantie den leerling worden toegediend, maar hij zelf moest in zijn natuurlijken uitgroei tot die leerstof komen, en daarvan zich toeëigenen, wat het beste bij hem paste. En daarom moest van de aanschouwing, van het nabijgelegene, van het eenvoudige worden uitgegaan en vandaar voortgeschreden tot het denken, het verder af liggende, het samengestelde.

Moderne paedagogiek.

In den loop der tijden heeft deze strooming, die sterker nog dan het humanisme den mensch tot uitgangspunt, maatstaf en doel der opvoeding maakte, aan kracht gewonnen. Bij wat men noemt de Reform-paedagogen komt het meest aan 't licht, tot welke uitersten deze richting drijft.

Allereerst treffen wij bij hen aan een groote ontevredenheid met het bestaande: de opvoeding in school en huis. Men verwijt deze, dat ze de persoonlijkheid doodt inplaats van ontwikkelt, het kind dienstbaar stelt aan allerlei doeleinden in plaats van het te laten leven naar eigen aard.

Daarom moet er een radicale hervorming komen, die een nieuw en beter menschengeslacht zal doen opgroeien. Reeds voor de geboorte zij het streven gericht op rasverbetering. En als het kind geboren is, zij het van stonden aan het middelpunt der opvoeding. Niet de ouders, niet de onderwijzers, niet de onderwijsstof, niet de staat of de maatschappij, maar het kind alleen is centrum en norma van de gansche opvoeding. De kunst van opvoeden bestaat eigenlijk in niet op te voeden, maar het kind vrij en met vrede te laten. De natuur moet ook hier zichzelf helpen; zij mag niet onderdrukt, maar alleen geleid worden. De zoogenaamde, schijnbare gebreken der kinderen zijn slechts de keerzijde van hun goede eigenschappen. Van vermaning, tucht, dwang, straf, van het opleggen van gehoorzaamheid mag er daarom geen sprake zijn. Huis en school moeten het kind leeren leven, leeren leven zijn eigen, persoonlijke, individueele leven.