is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoofdlijnen der paedagogiek van Dr. Herman Bavinck, met critische beschouwing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en gelooven van mededeelingen, geen leeren uit het hoofd: zelf zoeken en zelf vinden, zelf oordeelen. Men vrage niet meer: wat behoort het kind te leeren? maar: wat komt met de natuur van het kind overeen? Het kind is autonoom, het draagt de wet zijner natuur in zichzelf.

3o. Geen tuciht meer, die beloont en straft. Alles volgens de orde der natuur. Geen dwang, maar iaten groeien, hoogstens leiden. „Plaats het kind maar in een schoone, vriendelijke omgeving, in een ideaal gezin, in gezonde, met bloemen versierde, door tuinen omringde schoollokalen, verschaf er licht, lucht, ruimte, vrijheid van beweging, voeding, kleeding, schoeisel, medische verzorging, een bad- en een zweminrichting aan, en ieder kind groeit op tot een prachtexemplaar van een mensch!"

Men kan met eenigszins goeden wil in deze richting dingen opmerken, die waardeering en steun verdienen. Men kan er een reactie in zien tegen de alles gelijkmakende theorieën van de 19e eeuw. „In zoover zij bewogen is met het lot van vele verwaarloosde kinderen, bij de opvoeding op kennis van het kind en zijn eigenaardigheden nadruk legt, in het onderwijs meer „Bildung" en minder verstandelijke ontwikkeling verlangt, aan den individueelen aanleg, aan de bizondere gaven en krachten, aan het initiatief meer ruimte wil geven, school en leven nauwer met elkaar in verband wil stellen en voor vele andere verbeteringen bij het onderwijs en de opvoeding ijvert, heeft zij aanspraak op onze sympathie. Maar de beginselen, waardoor de Reform-paedagogiek geleid wordt, zijn ten eenenmale verwerpelijk."

Afwijzing der moderne eischen. Het gezag.

Verwerpelijk. Waarom?

Daar is ten eerste „de fundamenteele, alles beheerschende quaestie van het gezag". Hierbij gaat het niet zoozeer om het zedelijk gezag, hoewel ook dit reeds door velerlei beschouwingen ondermijnd wordt. Het zedelijk gezag is de meerderheid, die men onwillekeurig aan iemand toekent op het gebied, waar hij thuis is en dus leiding kan geven. In den regel wordt men