is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoofdlijnen der paedagogiek van Dr. Herman Bavinck, met critische beschouwing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en een bespreking van de zaak te rechtvaardigen. Zakelijk moet worden toegegeven, dat in 't onderhavige hoofdstuk bijna hoofdzakelijk van het onderwijs en slechts kort ('t gedeelte van de tucht) van opvoeding sprake is. Nu vormen deze wel geen tegenstelling, want ook het onderwijs behoort een deel te zijn van de opvoeding, maar toah omvat deze laatste veel meer dan het onderwijs alleen. Hier is dus ongetwijfeld een leemte. En het is de vraag, hoe die te verklaren is.

M. i. ligt de zaak zoo, dat Dr. Bavinck ongetwijfeld van de waarde der opvoeding ook voorzoover ze buiten het onderwijs valt, overtuigd was. Dat bewijst wel § 14 in de Opvoeding der Rijpere Jeugd, die geheel aan de godsdienstig-zedelijke opvoeding is gewijd.

Maar we moeten weer denken aan het ontstaan van de Paedagogische Beginselen. Ze vormen een uitbreiding van lezingen voor onderwijzers. Dat hierbij de nadruk op het onderwijs wordt gelegd, is niet te verwonderen.

En daar komt nog iets bij. Het was Dr. Bavinck v.n.1. te doen om stelling te nemen tegenover nieuwe stroomingen, vooral zulke, die een plausibel voorkomen hadden, en gemakkelijk practischen invloed wonnen op het onderwijs. Zoo was het met den voortdurenden aanwas der realistische leerstof, de heuristische methode, den eisch om de leefstof bij het kind aan te passen. Dr. Bavinck trachtte deze dingen van uit de beginselen recht te zetten. 0 Daarbij had hij niet noodig, invloeden, die voor de opvoeding van groote kracht zijn, maar die in de kringen van het Christelijk onderwijs van zelf spraken, opzettelijk te behandelen. Niet dat dit niet beter geweest ware. We wezen er reeds op, dat Dr. Bavincks behandeling te weinig systematisch is, en dat daardoor ook veel van wat hij geeft niet tot zijn recht komt. Maar we moeten niet vergeten, dat Dr. Bavincks bemoeienissen met de paedagogiek slechts een deel waren van zijn vele bezigheden. Theoreticus der paedagogiek was hij niet van professie.

Beslist evenwel af te wijzen is, wat Fr. Rombouts zegt, dat

') Daaruit is b.v. ook te verklaren, dat de behandeling van de tucht voor een groot deel gaat over 't recht tot straffen.