is toegevoegd aan uw favorieten.

De betekenis van de psychologie van de theologische praxis. De psychotherapie tegen de achtergrond der christelijk-reformatorische wereldbeschouwing. De waarde van de psychologie voor het practische pastorale werk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal dat voor het echt-bijbelse karakter dier anthropologie niet anders dan ernstige schade kunnen betekenen.

Maar, hoezeer wij tegen dit gevaar menen te moeten waarschuwen, niet minder dienen wij o.i. op onze hoede te zijn tegen een theologie (ook tegen een z.g. christelijke philosophie), die in volledig isolement ten aanzien van iets als de moderne anthropologie en de daaraan georiënteerde psychologie haar anthropologie zou willen opbouwen.

Het vruchtbaarste zal, menen wij, de theologie hier werkzaam zijn, wanneer ze ook en vooral voor wat de anthropologie betreft, enerzijds zo diep mogelijk in de bijbelse openbaring geworteld is en anderzijds zich voortdurend critisch confronteert met wat de moderne psychologie omtrent de mysteriën van het werkelijke menszijn reeds aan het licht gebracht heeft en nog voortdurend voortgaat aan het licht te brengen.

Het valt nu eenmaal niet te ontkennen, dat in het verleden een slechte wijsgerige psychologie a la Aristoteles of Cartesius de theologie in menig opzicht in de richting van een geheel onbijbelsspeculatief mens-beeld heeft gedrongen en haar belemmerd heeft in het onbevangen luisteren naar wat de Bijbel ons omtrent de werkelijke mens heeft geopenbaard.

Evenmin echter laat het zich loochenen, dat een betere visie op de mens b.v. naar zijn lichamelijkheid of als gemeenschaps wezen, gelijk men dat in de nieuwere psychologie vindt, ons nu en dan geholpen heeft bij de herontdekking van het ware bijbelse mensbeeld.

Van niet minder betekenis is voorts de psychologie voor de theologische ethiek. Natuurlijk in de ethiek gaat het om een normatieve wetenschap. M.a.w. de ethische norm speelt hier altijd een groter rol dan het ethisch subject. En wij dienen vooral in onze tegenwoordige tijd ons te hoeden voor het gevaar, dat de psychologie in bond met de theologie steeds meer het normbesef gaat verzwakken, een gevaar dat b.v. in het moderne maatschappelijk werk, b.v. in het social casework, verre van denkbeeldig is. Maar intussen willen wij tenvolle erkennen dat er ook een ander gevaar bestaat, dat misschien per reactionen het eerstgenoemde heeft opgeroepen, het gevaar van het moralisme, d.w.z. van het opereren met abstracte ethische of liever nog morele schema's, zonder enige aandacht te