is toegevoegd aan uw favorieten.

Volharden bij het ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

psalmlied uit duizend en nogmaals duizend monden omhoog ging. Ik voeg er bij, dat het spotten met het recht der volkeren voor de toekomst van het eigen vaderland vrees in aller hart deed slaan. Ieder voelde, we mochten elkander niet langer verbijten en vereten, nu de onafhankelijkheid van ons eigen volksbestaan, door het inbuigen van het volkerenrecht, al meer zijn hechtsten steun verloor. Dat besef heeft toen het gevoel, dat we, hoe ook gedeeld, toch zonen van eenzelfde~vaderland blijven, onder alle partijen verlevendigd. Het heeft ons uit alle kringen en klassen der bevolking nader tot elkander gebracht. En daarom, ook op den beslissenden Junidag, die naderende is, zullen we, hoe ook worstelend om de hooge hand, toch onze tegenstanders niet als vijanden, veeleer als medeburgers begroeten; maar dan ook onzerzijds bij die stembus beslister dan ooit voor onze Calvinistische beginselen in het vuur gaan, nu Zuid-Afrika's lijden het, der wereld ter verbazing, getoond heeft, wat macht, als het vaderland bedreigd wordt, tot staling van den heldenmoed juist in die beginselen schuilt.

Dien strijd gaan we tegemoet zotider bondgenooten. Een accoord sloten we nu zoo min als in '97 met iemand. Maar medestanders hebben we allicht wel. Vooral minister Goeman Borgesius heeft ze door zijne leerplichtwet ons nader gebracht. Immers door die wet die inbreuk maakte op het gezinsrecht, evenals door Cort van der Lindens eerste voorstel, om de wigge van den Kantonrechter in de huwelijkseenheid te drijven, en om de begrippen van schtild en straf te verzwakken, kwam eerst recht het gevaar aan het licht, dat den Christelijken grondslag zelf van heel ons staatsleven bedreigt. De „Christelijk-historischen , die dit ministerie op het kussen hielpen, konden den wrevel van hun teleurstelling over zulk bedenkelijk