Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de schepping van man en vrouw. Geldt dit niet evenzeer van den enkelen mensch ? Wie verzoent ze hoofd en hart, brengt pliysisch en psychisch leven tot de openbaring van één enkel beginsel terug ? De wijsgeer in zijn school door de materie in het beeld er van te laten opgaan, de materialist door het geestelijk leven als eene werking der stof te beschouwen, de asceet door de stof te dooden, de Calvinist door hare waardeloosheid op den voorgrond te stellen in de veroordeeling der stelling „dat ook het zinlijk leven rechten heeft," De gewone mensch daarentegen, voor wie de tweeeenheid van zijn bestaan een mysterie is, die , al geeft het dualisme geen stelsel er in de werkelijkheid toch mee te rekenen heeft, die aan den levensstrijd niet ontkomt, om door den geest het vleesch te beheerschen, niet te vernietigen — die daad wreekt zich aan ieder, die haar onderneemt — die met Göthe getuigen moet:

„Daar wonen ach ! twee zielen in mijn borst,

En de eene wil van de andere zich scheiden ,

Want de eene omklemt met zich liefdedorst De wereld, waar zij woning wil bereiden Maar d'andere sehudt in onbetembre vlucht Het stof zich af en smacht naar liooger sferen".

(Vertaling van ten Cate.)

die mensch is —ja inconsequent, maar ook daarin mensch. Hij weet het — het is hem een bron van zielesmart, maar hij kan niet anders. Daaraan te ontkomen, zoodat zijn zinnelijk geestelijke natuur tot haar volle recht komt, de andere wet in zijne leden zoo te leiden en te beheerschen, dat het geestelijk leven zelf niet verzinnelijkt wordt, laat staan te gronde gaat, is zijn levensstrijd; zich ditn niet te ontveinzen, de inconsequenties , vrucht van zondig begeeren en oordeelen, hoe betreurenswaard ook, als feit te erkennen, er meê te rekenen in de werkelijkheid én in de voorstelling moge minder kracht openbaren , dan de consequentie, die scherpe lijnen trekt en altijd weet wat zij wil, daartegenover staat dan toch ook dat geen

Sluiten