is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen uit Noord-Amerika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu doe ik nog een verzoek, broeder B ! daar waar

ik kom, wordt ik verzocht te preeken; tot nog toe heb ik het niet gedaan, wel een preek voorgelezen. Waaromniet gedaan ? Omdat ik mij niet wil indringen zonder uw goedvinden ; als het verzocht wordt is het geen indringen, zult gij zeggen. Dit is ook zoo; maar sommigen zouden dit naderhand zeggen of bij u te land meenen, dat ik daarom hier bleef; geld is er hier niet mede te verdienen, zoo als ik u geschreven heb , maar mijn lust is er toe, dit weet gij wel. In de week werken en des Zondags driemaal en s' woensdags preeken is hier de gewoonte; ik kan zulks wel niet, maar een woord spreken kan ik, en de Heere kan zulks toch zegenen. Lang kan ik wel niet, maar hier duurt de kerk maar een uur, en dat is goed voor iemand, die pas moet beginnen. Hier is het de gewoonte dat er twee Predikers op de stoel slaan, en het nagebed met de toepassing verricht een ander veeltijds, niet altijd. Schrijf of gij mij de toestemming geeft, zoo lang hoop ik een preek voor te lezen, hetwelk ik ook gezegd heb , hierbij degenen, die mij verzochten. Groet al de studenten van mij, en zeg hun dat ik mij gelukkig reken , hoewel ik om den anderen dag mijn eigen pot moet koken, en zelf mijn goed uiUvasscheu. Het is aangenaam te preeken waar de leden niet in de besmetting leven, en de leeraar niet befit wordt over kleederdragt en over de partij, bij welke hij behoort; ook kan hier een leeraar zeggen met Paulus : Deze handen hebben tot mijnen nooddruft gediend, en met Samucl : Van wiens hand heb ik een geschenk aangenomen? Zeg aan de studenten, broeder! dal hel geen vreemd gezicht is wanneer een prediker 4 mijlen ver gepreekt heeft, zijn eigen eten moet klaar maken, en den anderen dag weder hard werken; wel niet zoo hard als in Holland, maar toch vlijtig, want de Amerikanen zijn getrouwe werkgaslen; dus