is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen uit Noord-Amerika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werk krijgen konden, was de Gongregalionalistische Predikant Thomson zoo vriendelijk om aan het volk eene plaats, geschikt voor hunne bijeenkomst, aan te bieden. Ik ontmoette hem juist, toen ik mijn volk naar de stoomboot bracht; hij sprak mij aan, en had aireede van mij gehoord; hij schijnt een recht man te zijn. De Congregationalisten hebben eene zuivere belijdenis, echter eene meer republikeinsche regeringsvorm dan de Presbyterianen ; zij houden gemeenschap met elkander onder anderen ook, door wederkeerig hunne afgevaardigden bij elkander aan 's Heeren tafel te zenden. Hier is ook eene Congregationalistische gemeente, die echter niet schijnt te bloeijen; de prediker, anders een goed man, heeft niet veel bij te zetten. Ook heb ik bezocht de zeer toenemende Methodisten kerk; den Predikant heb ik niet gesproken, ik was alleenlijk in eene van hunne bidvergaderingen tegenwoordig; daar bad men op de knieën, en anderen gaven dikwerf onder het gebed luide door: Amen , of andere uitdrukkingen hunne instemming te kennen : daar is alles zeer vrij: men spreekt, zingt en bidt bij afwisseling; zeer vurig werd daar gebeden ; ik vrees dat er wat Enthusiasterij onder loopt. Zij hadden daar een levendig, krachtvol man aan het hoofd; ik verneem dat daar onder veel godvreezend volk is. Ik hoorde ook eenmaal den Episcopalen prediker: — het was waarheid, maar zoo koud! Intusschen is hier mijn hart verkwikt geworden, niet alleen onder de prediking vau Ds. Duffield, maar vooral onder de gebeden van sommige broeders, en wel op dien vastendag. Ik gevoelde dit volk was mijn volk; ik had het lief, en tevens gevoelde ik de zoetste banden op de mij zoo dierbare, oprechte, in Nederland achlergelatene, godvreezende vrienden; mijne ziel smeekte voor hen tot onzen hemelschen