Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarde, zoo er een lichtstraal op valt van het alles ontdekkend slotwoord: Ge gaat naar uw eeuwig huis!

Ziedaar dan het schoon geheel, dat in den Prediker voor ons ligt, M. H.: een waardeering van het geluk, dat het aardsche huisgezin ons brengt, gezien van uit het hoogtepunt waar zich ons eeuwig huis ontsluit. En vraagt ge wat bij dien achtergrond dan het tekstwoord ons brengt, dan is dat „gaan naar het eeuwig Huis" mij de onontwijkbare wet,

die ons menschelijk leven verklaart,

die dat leven adelt

en aan dat leven zijn ernst leent.

Laat mij dan een poging wagen, om in de opvolging dier drie denkbeelden ook u dien ernst des levens op het hart te binden. • Hij die in dat eeuwig huis ons opwacht, verzelle daarbij met de kracht zijns Geestes het woord dat ik spreken ga, en om in uw eigen geest de ontvankelijkheid voor dien ernst te verdiepen, leg ik u eerst die hartaangrijpende belijdenis van eigen „ijdelheid" op de lippen:

„Gelijk het gras is ons kortstondig leven,

Gelijk een bloem, die. op het veld verheven,

Wel sierlijk pronkt, maar krachtloos'is en teêr:

Wanneer de wind zich over 't land Iaat hooren,

Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren: Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer."

Psalm 103: 8.

Sluiten