is toegevoegd aan uw favorieten.

Tubantiana

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar en daai" weer optreden zou. Het ging dan soms weer eenige weken goed, maar dan werd hij ook weer gevat. De geestelijken klaagden bij de overheid, opdat deze zulk preeken en samenvergaderen toch met sterken arm te keer mocht gaan De lagere rechtbanken waren dan wel genoodzaakt te vervolgen. Sundag zelf sprak altijd van den ambtsrechter, die hem veroordeelde en gevangen zetten moest, met de grootste achting als van een nobel man, die persoonlijk van zijne onschuld wel overtuigd was, maar tot handelen werd genoopt.

Eens was Sundags zuster overleden, juist toen hij weei in een der torens van 't oude Slot gevangen zat. Hij liet vragen aan den rechter om twee dagen verlof, teneinde mede zijne lieve zuster te mogen begraven. Op belofte, dat hij na twee dagen zichzelf weei aanmelden zou, werd zijn verzoek toegestaan. Nadat de begrafenis was afgeloopen, kwam Sundag aan de poort van 't oude Slot terug om weder in den kerker te gaan. „Zie, dat zijn nog eens gemakkelijke kwaaddoeners," sprak de rechter, „men heeft ei'zelfs geen politie bij van noode."

De vervolging duurde in 't Graafschap Bentheim voort, ook nadat de Afgescheidenen in Nederland onder Koning Willem II al vrijheid van godsdienst hadden bekomen.

Sommigen, vooral in het Nedergraafschap, meenden de vervolgingen te mogen ontgaan door in N. Amerika