is toegevoegd aan uw favorieten.

Schotse geloofshelden en heldinnen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stuart, waarin veroordeeld werd het dooden van de Covenanters en waarin werd verklaard, dat zij zouden opkomen voor hun rechten als godsdienstige mannen en vrouwen.

De drie vrouwen weigerden deze eed te doen, zooals het Hof trouwens wel verwachtte.

„Ter dood dan, ter dood," schreeuwde dat monster van ongerechtigheid Grierson, en hij velde het doodvonnis.

Op de elfde Mei zult gij gebonden worden aan staken, welke zullen staan bij hoogwatergetij in de zee bij Wigton, wanneer de zee opkomt, om daar verdronken te worden".

In de meest angstige oogenblikken van vrees hadden zij nooit zulk een onmenschelijk vonnis verwacht. Heel Wigton was vervuld met verontwaardiging en Mr. Wilson haastte zich dadelijk naar Edinburg om de tusschenkomst van de Raad van State, ten behoeve van zijn dochters in te roepen. Hij verkreeg, dat zijn jongste dochter in vrijheid werd gesteld tegen betaling van een losgeld van f300.—, het laatste geld dat den armen man was overgebleven.

Margaretha werd in de gevangenis bestormd door haar vrienden, die alle denkbare pogingen in het werk stelden om haar te overreden, dat zij de bewuste eed zou afleggen. De vreeselijke droefheid van haar moeder was haar tot groot verdriet, bijzonder toen haar moeder haar verweet, dat zij ongehoorzaam was aan haar ouders.

„Zoo vader en moeder mij verlaten, zal de Heere mij aannemen", zeide zij met tranen in haar oogen.

„Dat bedoelde ik niet" zeide de moeder hartstochtelijk,, „maar er gaat een zwaard door mijn ziel. Kunt gij niet zooveel toegeven, dat gij belooft dat gij iederen Zondag den hulpprediker zult hooren?"

„Dat zou beteekenen, dat ik de bisschoppelijke kerk-