Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een teeken van zijn gunst, tot Markies te verheffen.

Toen Karei, door besluiten van het Engelsche Parlement, niet veel meer was dan een gevangene, ontwaakte de sympathie van Schotland. Onder leiding van den Markies van Hamilton ontstond een beweging, die ten doel had, om de strijdkrachten van de Covenanters te vereenigen met de Koningsgezinden en op die wijze Karei bij te staan tegen de Independenten. In deze omstandigheden toonde de Markies van Argyle zijn wijsheid. Hij verzette zich heftig tegen de voorgenomen maatregelen, daar hij geloofde dat de Independenten slechts streden voor dezelfde zaak als waarvoor de Covenanters hadden gevochten en dat het steunen van den koning tegen de Independenten, niets minder zou zijn dan een veroordeelen van zichzelf, terwijl bovendien aan eenen koning, die niet te vertrouwen was, groote macht zou worden gegeven om kwaad te doen.

Een groot gedeelte van het volk koos de zijde van Argyle en hij werd de hoofdpersoon in Schotland. Zij, die de overeenkomst met Karei hadden gemaakt vielen Engeland binnen en werden verslagen bij Preston.

Na de dood van Karei I werd het hart van den Markies van Argyle vervuld met groote blijdschap, toen Karei de Tweede teekenen gaf, dat hij aandacht wilde schenken aan de grieven der Covenanters, zoodat er hoop kwam, dat hij de Episcopaalsche godsdienst niet aan zijn volk zou opdringen.

De kroningsplechtigheid te Scone op den 1 sten Jan. 1651, was er een van groote pracht en praal. De kroon werd door den Markies van Argyle tot den koning gedragen en daarna op 's konings hoofd gezet. De predikatie, die bij die gelegenheid werd uitgesproken was een beroep op

Sluiten