Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vluchteling. De schreeuw van een der soldaten, die in een put rolde, deed hen stilstaan. De ongelukkige had een been gebroken. Het ongeval van hunnen kameraad leidde hen af en Laing ontkwam.

Renwick's menigvuldige ontkomingen deden hem wel eens overhellen tot het licht achten van het gevaar, hetwelk uit de volgende geschiedenis kan blijken.

Terwijl er voorbereidingen getroffen werden tot het houden van een geheime godsdienstoefening in de wildernissen van Galloway, was hij binnengetreden bij een vertrouwde volgeling, die een herberg hield. Tot hun beider schrik reed een compagnie dragonders op het huis aan en deelden den herbergier mede, dat zij daar dien nacht zouden logeeren.

Tot zijn geluk was Renwick op die tijd gestoken in een zeer eenvoudig pak kleeren en hij werd niet herkend, maar sprak met de soldaten. Zij waren niet traag in het ontboezemen van hun gevoelens omtrent de Covenanters en bijzonder omtrent Renwick.

„Er zou hier in de buurt een samenkomst zijn en wij zijn van plan hem nu in te sluiten. Wij weten evenwel niet, waar het zal zijn".

„Ik denk", zei Renwick fluisterend, „dat ik u uit de verlegenheid kan helpen".

„Werkelijk?" zei de officier, „daar zult gij een goed werk aan doen, want ik ben vermoeid van achter hem aan te jagen".

„Wees gerust en zeg het tegen niemand. Ik geef u mijn woord, dat morgen op dezen tijd Renwick's hand in de uwe zal zijn".

„Neem dit als een belooning voor uw aanbod", zei de officier, terwijl hij eenige geldstukken in zijn hand liet glijden.

G. en H. 6

Sluiten