is toegevoegd aan uw favorieten.

Slachtoffers der Roomsche huwelijksmoraal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanroepen".

„Alle heiligen worden gemobiliseerd".

„Spot niet Jan. Ga naar je moeder en zie hoe ze dagelijks lijdt. Alleen door jouw schuld, door jouw lichtzinnigheid".

Jan ging naar huis, steeds denkend aan Katharina. Ondanks zijn spot raakte hij meer en meer verward. Zou zijn moeder daar nu werkelijk zoo onder lijden?

Aan tafel was hij stil en afwezig. Greetje begreep het; er was iets tusschen hen, maar toch was ze nog vol vertrouwen; hun liefde kon best een stootje verdragen en ze zweeg alleen nog, omdat ze niet wist, welken weg ze zou bewandelen.

Toen de maaltijd geëindigd was, zei Jan, zijn oogen neerslaande, want hij loog, dat hij nog teven uit moest voor de zaak. Reeds onder het eten had hij het plan opgevat naar den pastoor te gaan; hij moest en zou weten of inderdaad een geestelijke zoo monsterachtig zou zijn om de ontbinding van een gelukkig huwelijk toe te juichen.

Een vreemde gewaarwording overviel hem, toen hij aanbelde bij de pastorie, waar hij als kind zoo vaak was geweest en hij werd toch ietwat zenuwachtig, toen de oude huishoudster hem verzocht haar te volgen naar de spreekkamer. „Wel meneer van Rom", sprak de pastoor vriendelijk,

„wat voert U zoo hierheen?"

„Meneer de pastoor", sprak Jan, „ik zou U eens iets willen vragen. U weet ik ben katholiek geweest. Mijn vrouw was protestant. Wij zijn niet kerkelijk gehuwd, maar wij houden veel van elkaar. Hoe zou U het vinden, als ik die vrouw verlaat om kerkelijk met een katholieke vrouw te trouwen?"

De pastoor keek hem aandachtig aan en zei daarna met zachte stem: „Dat is een kiesche zaak, waar je me over spreekt, mijn zoon, schijnbaar moeilijk en onrechtvaardig. Maar we moeten goed in het oog houden, om welk kostbaar

goed het gaat in ons leven .

„Nee meneer pastoor", viel Jan ongeduldig in de rede „ik had graag van U een duidelijk antwoord, of U zoon handelwijze goed vindt ja of neen .

Nu keek zijn eerwaarde een weinig verstoord, maar zijn toon bleef vriendelijk. „Luister eens mijn zoon. Als jij voort-