is toegevoegd aan uw favorieten.

Slachtoffers der Roomsche huwelijksmoraal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij toch niet meer voort leven. De dagelijksche angst, dat hij voor eeuwig verdoemd ,zou zijn, zou hem ondragelijk gaan drukken; hij zou er stapelgek van worden, neen er moest absoluut ^verandering in komen; of zijn vrouw en zijn zoon moesten katholiek worden of .. .

Hij durfde de gedachte niet te vervolgen, was een oogenblik met afschuw van zichzelf vervuld.

Hij zag weer voor zich in snel opvolgende beelden zijn omgang met haar, zijn huwelijk, haar liefde en trouw, haar kameraadschap en haar alles zijn voor hem in verrukkelijke overgave. En toen dacht hij aan hun kind, het kleine, vroolijke kereltje en hij had moeite zijn tranen te onderdrukken. Een onbedwingbaar, bijna waanzinnig verlangen dreef hem plotseling naar hen beiden. Ongeduldig riep hij den kelner, betaalde haastig zijn vertering en spoedde zich naar huis. Maar onderweg dacht hij weer aan de woorden van den pastoor, dat de Kerk haar roeping vervult ten koste van tranen, aan de zielesmart van zijn moeder en zijn eeuwige verdoemenis.

En thuisgekomen ging hij, ten einde raad, op den divan zitten en barstte in tranen uit.

„Greetje", zei hij, „ze maken me gek, ze maken me stapelgek; ik weet niet hoe ik er uit moet komen".

Zijn vrouw ging naast hem zitten en zeide, terwijl ze zich tegen hem aan vleide: „Mijn lieve jongen, gebruik toch je verstand . En terwijl ze hem recht in de oogen keek, voegde ze er aan toe: ,/Waarom ben je niet gelukkig met mij en onze jongen, die voor jou een hemel op aarde zijn, zooals jullie tweeën het voor mij zijn".

•-Ach Greet, als je er toch toe kon besluiten om in godsnaam ook maar katholiek te worden met Frits".

Greetje was heelemaal niet verstoord, zei kalm (en ze bleef kalm, omdat ze den ernst van den toestand nog niet inzag; zij had een vertrouwen, dat eiken twijfel buitensloot, meenende dat ook voor haar man hun huwelijk, hun gezinsleven een onneembare vesting was):

„Lieveling, waarom zullen we dwaasheden en onoprechtheden van elkaar verlangen? Je weet, dat ik alles voor je over