Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de aanstaande plechtigheid en dat het goed zou zijn als hij vroeg ging rusten. Voor Jan bestond plotseling de heele omgeving niet meer; somber zwijgend stond hij op en ging naar zijn kamer.

Daar deed hij de deur op slot, voelend of zij goed gesloten was. Hij luisterde of niemand hem gevolgd was en keek door het raam of iemand hem beloerde. De zekerheid hebbende geheel alleen te zijn, haalde hij een 'kleine portefeuille uit de binnenzijde van zijn vest, keek nogmaals als een dief, die bang is betrapt te worden, rond en haalde toen bevend een portret van Greetje en zijn zoon te voorschijn. De opmerking van zijn vriend had het beeld van hen beiden, dat langen tijd in zijn geest gesluimerd had, doch blijkbaar slechts een lichte aanraking behoefde om weer te ontwaken, wakker geroepen en het overschaduwde plotseling onafwendbaar alle andere gedachten.

Hij kon weldra zijn tranen niet meer bedwingen; geheel overstuur stopte hij de foto weer weg en ging naar bed, maar het beeld, dat eens alles in de wereld voor hem was geweest, kwijtraken kon hij niet. Heel zacht, doodelijk beangst, dat zijn huisgenooten hem hooren zouden, noemde hij hun namen en soms was het of hij hen riep. Hij zag zich weer buitelingen maken met zijn jongen over den grond en hij zag Greetje, lachend zooals zij alleen kon lachen, wanneer hij thuiskwam en zij elkaar kusten.

Nu geloofde hij alles in de ware verhouding te zien, noemde zich een dwaas en een idioot en sloeg zich voor den kop over zijn stommiteit zich door vreesaanjaging voor denkbeeldige dingen het eenige, dat werkelijke waarde had, te hebben laten ontnemen. En hij meende nu jook duidelijk zijn heelen roomschen godsdienst te zien als een Ingewikkeld stelsel, waarvan bangmakerij de voornaamste pijler was, waarmee een priesterkaste heerschte over den mensch.

„Ik verdom *t", schreeuwde hij; eensklaps schrikkend, dat men hem hooren zou en zachter voegde hij er aan toe, „om morgen daar te staan huichelen voor die pastoor; ik doe het niet".

Dien nacht sliep hij weinig en den volgenden morgen pakte

Sluiten