is toegevoegd aan uw favorieten.

De Chasidim

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk Wezen), onophoudelijk hemel en hel met levende wezens bevolken. Iloe gaarne verdiept hij zich in de geheimenissen der Kabbala, begeerig zijne ziel met ware blijdschap te vervullen, om haar dan over te geven aan den engel Metatron, die Jakob's geslacht voor het aangezicht Gods vertegenwoordigt. Zoo komt dus de ziel in de handen van Sar-lia-Olam, den «Vorst der wereld," het hoofd aller engelen, die haar dan weer overdraagt aan de tien Sefirot, goddelijke tussclienwezens welke zoo machtig zijn dat zij de geheele wereld geschapen hebben. Door deze tien Sefirot komt dan de ziel voor den grooten troon waarop En-Sof, het goddelijk Wezen, is gezeten, met wien zij zich dan door den kus der liefde vereenigt l,>8). Hoe zou een hart dat met zulke heilbespiegelingen vervuld is 109), niet verlangen naar de heilige plaats waar zijn rebbe met de ware vromen vergadert? Met haastigen tred110) begeeft hij zich naar zijn bidkluis, die hij in gebogen, ootmoedige houding binnentreedt, waarop hij zijne »tefillin", zijne gedenkcedels of gebedsriemen111) aandoet, soms wel, uit overmaat van vroomheid, twee tegelijk. In zijn »tallith", zijn bidmantel 112) gehuld begint hij dan, in navolging van zijnen tsaddik die hem hierin voorgaat, zijn gebed, zóó luidkeels en zoo innig, daarbij zijn lichaam fieen en weer schuddend, soms het hoofd tegen den muur aanbonsend 113), dat hij spoedig geheel en al met zweet overdekt is. Een Schriftwoord dat hem zeer na aan het hart ligt, is Psalm 35 : 10: »al mijne beenderen zullen zeggen: Heer! wie is u gelijk" 114)? Het is een geweld en geraas gelijk dat alleen nog bij de Mohammedaansche dervischen wordt aangetroffen. Een ieder zingt, bidt, gilt op zijn eigen manier, en toont dat hij er mede gereed is door drie stappen achterwaarts te gaan llft). Daarop zegt er een het zoogenaamde Kaddisj-gebed 116) op, een gebed ter eere en tot gedachtenis der dooden, en daarna — wij zijn nog altoos in de synagoge! — gaan allen een glaasje wodki drinken, om onder het genot daarvan het nieuwste wonder van hun tsaddik, zooals zij hun wonderrabbi noemen, met elkander te bepraten.

In hun huis zijn de chasidim niet veel. Elk beschikbaar oogenblik brengen zij in hun betstübel door, waar wel altoos, dag en nacht, een »minjan", het vereischte tiental mannen om een wettige godsdienstoefening te hebben, tegenwoordig is 117j. Voor hun vrouwen hebben zij lang niet die teederheid en voorkomende zorg, die den Joden gewoonlijk eigen is 118). Zij zijn veel te heilig om zich druk met de dochteren van Eva in te laten, die haar hoofd geheel kaal moeten scheren, opdat haar vrome echtgenooten geen booze gedachten zouden krijgen (en daardoor weer aan nieuwe duivels het aanzijn geven) door