Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de Protestanten slechts 12 procent onledig. Zie Adolf Stöcker, Christlicli-Sozial'2 1890, blz. 381.

20) Gewoonlijk stelt men in onze dagen hun aantal globaal op 7 millioen, een enkele gissing klimt tot 12 millioen. Zie Pressel in llerzog2 VII, blz. 250. K. H. C. Plath, Was machen wir Christen mit unsern Juden? 1881, schat hen op 8 millioen, en dat zal wel ongeveer juist zijn, zoodat zij op eene bevolking van 1456 millioen, het één honderd twee en tachtigste deel der menscliheid uitmaken. Zie nog verschillende berekeningen in Saat auf Hoffnung 1888, no. 1 der »RundschauStatistik der Juden, blz. 1 verv.

21) Altoos betrekkelijk één. Het hangt er maar van af hoe men Israël beschouwt. Gewis, het bergt in zijn schoot de meest heterogene bestanddeelen. Een Rabbijn als Dr. S. Stern kan zeggen (Das Europaïsche Israël, 1889. Voorrede): »Wij Israëlieten zijn thans disjecta membra, uit elkaar gerukte en verspreide leden, zonder gemeenschappelijk streven, zonder gemeenschappelijk doel. ... De Reform ligt overhoop met de Orthodoxie, daar elk slechts de fouten van den ander ziet, en zijn eigene vergeet." En toch .... laat maar eens het Jodendom als zóódanig aangetast worden, en gij ziet ai zijne zonen als één man zich opmaken om den aanval af te weren. Over 't algemeen treft het ons telkens weer op nieuw hoe Israël altoos als volk vooruit streeft, als volk naar de geestelijke opperheerschappij en opperleiding dingt. Bij de andere natiën zjjn het toch altijd enkele personen die zulk een drang openbaren, of wanneer al eens een geheel volk met beslistheid naar den voorrang streeft, geschiedt dit door den invloed van een machtig vorst of geniaal staatsman. Maar in Israël is dit streven niet slechts bij enkele individuën aanwezig, neen het vervult, het beheerscht het gansche volk, elk lid er van neemt er aan deel uit eigen en toch weer gemeenschappelijken aandrang, als het ware op commando — hoewel alle politieke en geestelijke Overheid ontbreekt. Hoe ook verdeeld en in partijen verbrokkeld, hier zijn zij allen één, hier erkennen allen hun gemeenschappelijk belang, en waar het de glorie hunner natie geldt, worden alle onderlinge veeten ter zijde gesteld, en gaat men met hope en geestdrift op het voorgestelde doel los.

22) En dat vaak om de onzinnigste beschuldigingen, eeuw in eeuw uit met ongeloofelijke taaiheid terugkeerend. Wij denken bijv. aan het slachten van christenkinderen, en het gebruiken van hun bloed voor Paaschbrooden of als drank. Men leze het boekje van Is. Loeb »Le Juif de 1'histoire et le Juif de le légende," 1890, om te zien welke absoluut krankzinnige zaken men nog in onze dagen, in een

Sluiten